งไรที่ท่านฮูหยินผู้เฒ่าไม่เห็นด้วย ท่านยังรออะไรอยู่อีก”
เฟิงเฟินไดก็เริ่มวิตกกังวล “ท่านย่า ตอนนี้ท่านย่าดูแลคนในครอบครัว แม้ว่าท่านพ่อจะกลับมาเมืองหลวงก็ยังต้องฟังในสิ่งที่ท่านย่าพูดแน่นอนเจ้าค่ะ”
อันชิมองเฟิงเฟินไดและรู้สึกว่าเด็กคนนี้สับสนเต็มไปด้วยความสุขที่ได้แต่งงานกับองค์ชาย แต่เมื่อคิดเล็กน้อยนางก็รู้สึกว่าเฟิงเฟินไดน่าสงสาร เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกเลี้ยงในห้องส่วนตัวของนาง มีความรู้โลกภายนอกเพียงเล็กน้อยดังนั้นนางจะได้ยินเกี่ยวกับเรื่องไม่ดีที่องค์ชายห้าได้ทำไปได้อย่างไร
นางมีความสนใจในการพูดเตือนความจำ แต่นางกำนัลอาวุโสยืนอยู่ด้านหน้าของนาง นี่คือสิ่งที่นางไม่สามารถพูดได้อย่างแน่นอน
ฮูหยินผู้เฒ่าติดอยู่ระหว่างสองคนนี้โดยที่นางไม่มีทางเลือกอื่น นางทำได้เพียงส่งสายตาที่ขอความช่วยเหลือไปหาเฟิงหยูเอง
อย่างไรก็ตามเฟิงหยูเองแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง“ท่านย่ามองมาที่อาเองทำไมเจ้าคะ องค์ชายห้ากำลังสู่ขอน้องสี่ไม่ใช่อาเอง”
“เจ้า…” ฮูหยินผู้เฒ่าถูกตอบกลับแบบนี้และรู้สึกหดหู่อย่างแท้จริง แต่เมื่อนางนึกถึงท่าทีของนางที่มีต่อเฟิงหยูเองในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา นางไม่มีหน้าขอความช่วยเหลือจากเฟิงหยูเอง
“ท่านฮูหยินผู้เฒ่า โปรดพิจารณาข้อเสนอให้ดี” คำพูดของนางกำนัลอาวุโสมีพลัง ”องค์ชายรอฟังตคำตอบอยู่ที่ตำหนักหากปล่อยให้พระองค์รอนานจะไม่ดี”
ฟู่ !
เฟิงหยูเองหัวเราะทันที “อารมณ์ของพี่ห้าไม่ดีหรื
