อาจเป็นเพราะหิมะตกหนักและเป็นยามราตรี แต่ในบรรดารถม้าที่ตามมาทั้งสามคน ไม่มีสักคันที่สังเกตเห็นว่าพวกเขาวกกลับ คนขับรถม้าที่ตายแล้วก็ตกลงไปในกองหิมะและถูกปกคลุมทันที แม้แต่รอยเปื้อนเลือดก็ถูกหิมะปกคลุมทำให้ไม่เหลือร่องรอยอะไรเลย
รถม้าที่เฟิงเฉินหยูนั่งอยู่ใกล้เฟิงหยูเอง คนขับรถม้ารู้สึกว่ารถม้าของคุณหนูรองนั้นเร็วมาก และไม่กล้าทำตาม นอกจากนั้นถนนยังลื่น ดังนั้นจึงควรระมัดระวัง
เมื่อรถม้าของเฟิงหยูเองหยุดที่ตำหนักหยู ยามเฝ้าประตูกำลังกวาดหิมะออกไปด้านข้าง
เมื่อเขาเห็นรถม้า เขาก็ยืนแข็งทื่อ เนื่องจากบานซูเป็นผู้คุ้มกันลับ เขาจึงไม่ปรากฏตัวต่อหน้าคนอื่นบ่อยนักดังนั้นยามจึงไม่รู้จักเขาเลย ขณะที่เขากำลังจะเข้าไปถามว่าพวกเขาเป็นใคร เขาเห็นคนยกม่านขึ้น ศีรษะของเฟิงหยูเองโผล่ออกมาจากข้างใน “ข้าเป็นคุณหนูรองของตระกูลเฟิง”สิ่งนี้ทำให้ยามสนใจและมองอัตลักษณ์ของคุณหนูรองของตระกูลเฟิงและว่าที่พราชายาองค์ชายเก้า มองอย่างระมัดระวังนั่นเองเป็นบุคคลเดียวกันกับที่เขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้ที่ทางเข้าของร้านห้องโถงสมุนไพรในช่วงที่เกิดภัยพิบัติฤดูหนาวครั้งล่าสุด
ดังนั้นเขาไม่ได้พูดอะไรก่อนที่จะเปิดประตูตำหนักอนุญาตให้บานซูขับรถม้าเข้าไปข้างใน
นี่เป็นครั้งแรกที่เฟิงหยูเองเข้ามาในตำหนักหยู แต่นางไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะดีใจเมื่อออกจากรถม้า นางเห็นนางกำนัลอาวุโสโจวออกมาต้อนรับนาง เมื่อเห็นเฟิงหยูเองและบานซูในตอนน
