เมื่อกลับไปที่ห้องจัดเลี้ยงกับเฟยหยู นางเห็นทันทีว่ามีเด็กหญิงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่กับองค์ชาย เด็กหญิงคนนั้นนั่งข้างองค์ชายห้า,ซวนเทียนหยันและยกจอกขึ้นดื่ม แขนเสื้อของนางตกลงไปที่ข้อศอกเผยให้เห็นผิวขาว แต่ข้อมือนั้นไม่สามารถดึงดูดสายตาของซวนเทียนหยันได้ในขณะที่เขายังจ้องมองที่ต่างหูแก้วผลึกสีขาว
ถ้านั่นไม่ใช่เฟิงเฟินไดแล้วจะเป็นใครอีก ?
“นางดื่มอย่างมีความสุขกับองค์ชายห้า ทำไมเจ้าถึงบอกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นกับนาง ? ” เฟิงหยูเองบีบแก้มของซวนเฟยหยู แต่นางมองไปทางเฟิงเฉินหยู
ซวนเฟยหยูตอบอย่างจริงจัง “เพราะข้าเคยได้ยินท่านพ่อบอกว่าท่านลุงห้ามีนางสนมที่งดงามมากมาย แต่เด็กสาวจากตระกูลที่ดีทุกคนหลีกเลี่ยงท่านลุงและไม่กล้าพูดคุยกับท่านลุงเขา ตอนนี้ท่านลุงห้าที่เชิญคุณหนูตระกูลเฟิงมาดื่มด้วยเมื่อข้าเห็น ข้าก็รีบวิ่งออกไปเรียกท่าน ใครจะรู้… ” ซวนเฟยหยูมองไปที่องค์ชายห้าและพูดด้วยความสับสน “น้องสาวของท่านดูมีความสุขมาก”
เฟิงหยูเองแค่นเสียงเย็นชาและดึงซวนเฟยหยูกลับมาที่ที่นั่งของนาง “เพรานางมีความสุข พี่สาวจะไม่ทำลายความสุขของพวกเขา”
ซวนเฟยหยูพยักหน้า “ถูกต้อง ข้าเห็นว่าน้องสาวของท่านดูไม่เหมือนคนที่จะรับมือได้ง่าย ๆ พี่สาวไม่ควรไปกังวลกับเรื่องนี้”
เฟยหยูอยู่เล่นกับเฟิงหยูเองไม่นานก่อนจะวิ่งออกไป เฟิงเซียงหรูโน้มตัวเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว และกระซิบพูดกับเฟิงหยูเอง “ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับน้องสี่ใช
