ไหล่ของเฟิงเฉินหยูบังทำให้นางมองไม่เห็นการขยับปากของนางกำนัล ดังนั้นนางจึงไม่สามารถระบุสิ่งที่นางกำนัลพูดได้แต่เมื่อนางหันหลังกลับ นางพบกับการจ้องมองซวนเทียนเย่ท่าทีโกรธเคืองของเขาหยุดที่ใบหน้าของนางครู่หนึ่งจากนั้นก็มองไปที่สะโพกของนาง
เฟิงหยูเองยิ้มที่มุมปากและตบน้ำเต้า จากนั้นนางยกจอกชาขึ้นทำท่าชนจอกกับเขา
ซวนเทียนเย่ไม่ยอมเสียมารยาท เขายกจอกขึ้นทำแบบนาง
ในเวลานี้การร้องเพลงและการร่ายรำเริ่มขึ้นแล้ว นางรำที่งดงามไปที่เวลาทั้งสองด้านของห้องโถง การเคลื่อนไหวของพวกนางนั้นสง่างามและเสื้อผ้าของพวกนางก็สวยงามมากบางครั้งผู้คนจะชนจอก นี่มันไม่มีอะไรมากไปกว่างานเลี้ยงและมันก็ไม่มีอะไรสดใหม่
ซวนเฟยหยูเป็นคนสำคัญของงานเลี้ยงวันเกิดนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถออกจากเวทีหลักได้ ตอนนี้เขากำลังเล่นกับบรรดาลุงซึ่งมีมากมายของเขา
เฟิงหยูเองมองไปรอบ ๆ ห้องโถงก่อนที่นางมองกลับไปยังพื้นที่ตรงหน้า
ทางซ้ายของนาง คุณหนูซึ่งเสียหน้าไปก่อนหน้านี้ได้จากไปแล้ว ทางขวาของนางก็คือเฟิงเฟินไดที่ขยับเข้ามาใกล้และนั่งถัดจากเฟิงเซียงหรู อย่างไรก็ตามนางไม่สามารถควบคุมตัวเองได้และมองไปที่เฟิงเฉินหยูต่อไป
เฟิงเฉินหยูพูดกับคุณหนูคนอื่น ๆ สองสามคำที่อยู่ข้าง ๆนางก่อนที่ทุกคนจะจากไป เฟิงเฉินหยูขยับเข้ามาใกล้เฟิงเฟินไดมากขึ้น
เฟิงเฟินไดไม่ต้องการที่จะเข้าใกล้เฟิงเฉินหยูมากและต้องการที่จะเดินไปข้างหน้า แต่นางไม่เต็มใจที่จะล