เองไม่สนใจพวกเขา มีถ้วยชาบนโต๊ะมากมาย หากถ้วยนั้นถูกแย่งปอีก นางก็หยิบถ้วยใหม่ได้
แต่นางไม่คิดว่าจะมีมือยื่นออกมาและคว้าถ้วยที่นางวางไว้ขณะที่มือเอื้อมมือมาที่ถ้วย
เฟิงหยูเองรู้สึกว่าสิ่งนี้น่าสนใจ เมื่อใดก็ตามที่นางจะหยิบถ้วยชาจากโต๊ะ ก็จะมีคนมาคว้ามันตัดหน้านาง เป็นแบบนี้ 6ครั้ง
นางหันไปมองคุณหนูเหล่านี้ด้วยความสนุก นางถาม“เจ้าชอบสะสมพวกนี้หรือไม่”
คำถามนี้ทำให้พวกเขาตกตะลึง คุณหนูคนแรกที่คว้าถ้วยตอบ “เราแค่กระหายน้ำ”
เฟิงหยูเองพยักหน้า “อ่า” แต่สายตาของนางหันไปมองถ้วยในมือแล้วส่ายหัว ด้วยความเสียใจ นางกล่าวว่า “ตอนที่ข้าอยู่บนภูเขา ข้าเจอเด็กผู้หญิงที่หยาบคายจำนวนมากหลังจากกลับมาที่เมืองหลวง ข้าได้ยินมาว่าคุณหนูตระกูลขุนนางทั้งหมดได้รับการศึกษาที่ดี แต่ข้าไม่คิดว่าข้าจะเข้าใจผิด”
“เจ้าหมายความว่าอย่างไร” เมื่อได้ยินหยูเหิงพูดเช่นนี้บรรดาคุณหนูก็โกรธและตะโกนขึ้นมาทันที “เจ้ากำลังบอกว่าเราไร้การศึกษาหรือ?”
“ไม่ใช่หรือ?” เฟิงหยูเองแบมือของนางออก “การแย่งถ้วยชาจากคนอื่นมาเป็นสิ่งที่ข้ายังเข้าใจได้ว่าเจ้ากระหายน้ำมากหรือ แต่ดูที่ตัวเจ้าเอง พวกเจ้าแต่ละคนถือถ้วยชา 2 ถ้วยเจ้ากระหายน้ำมากเลยหรือ และสลับกันดื่มชา ข้ากลัวว่าแม้ผู้ชายจะไม่กล้าทำแบบนี้เมื่อดื่มไวน์ใช่หรือไม่?”จากสิ่งที่นางพูด พวกเขาได้ยินอย่างชัดเจนเกี่ยวกับการที่องค์ชายเก้าสูญเสียอำนาจและแม้แต่ว่าที่พราชายาของเขาก็ถูกลงโทษ
