ีบเตรียมชาร้อน ๆ และเงินให้ท่านด้วย”
ยี่หลินมีความสุขมาก นางหยิบเงินถุงใหญ่ให้ขันที ขันทีไม่ได้ปฏิเสธและเก็บใส่แขนเสื้อทันทีหลังจากได้รับ จากนั้นเขาก็พูดกับเฟิงเฉินหยู “พระองค์ยังกล่าวอีกว่าพระองค์หวังว่าคุณหนูใหญ่จะยอมรับคำเชิญเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของพระนัดดาฮ่องเต้”
เฟิงเฉินหยูยิ้มและตอบว่า “ข้าฝากขันทีบอกพระองค์ด้วยว่าเฉินหยูชอบของกำนัลนี้มาก และขอบคุณที่มอบของกำนัลชิ้นนี้แก่เฉินหยู”
“ขอรับ ถ้าคุณหนูใหญ่ไม่มีคำสั่งใด ๆ บ่าวรับใช้คนนี้ก็จะขอตัวกลับก่อนขอรับ”
“เชิญ” เฟิงเฉินหยูโค้งคำนับแล้วให้ยี่หลินไปส่งเขา
เมื่อยี่หลินกลับมา นางได้เปิดกล่องและตกตะลึงกับสิ่งที่อยู่ข้างใน
เครื่องประดับแก้วผลึกสีขาวครบชุดที่ใสและสว่าง มันไม่เหมือนสมบัติบนโลกนี้ มันสวยมากจนทำให้ผู้คนพูดไม่ออกทั้งสองมองที่เครื่องประดับ ในที่สุดเฟิงเฉินหยูก็ได้สติขึ้นเล็กน้อย แต่นางถอนหายใจและพูดว่า “ก่อนหน้านี้เมื่อองค์ชายเก้าให้ของหมั้นแก่เฟิงหยูเอง นางได้รับเครื่องประดับแก้วผลึกมากมาย ข้าอิจฉามากจนตาของข้าเปลี่ยนเป็นสีแดง แต่ข้าไม่คิดว่าจะมีวันที่องค์ชายมอบเครื่องประดับทั้งชุดให้ข้า ยี่หลินบอกข้าว่านับเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ ?”
ยี่หลินมองไปที่ชุดเครื่องประดับแก้วผลึกและรู้สึกงุนงงเล็กน้อย แม้กระนั้นนางก็ไม่สับสนเหมือนที่ได้รับ นางฟื้นสติของนางเร็วกว่าเฟิงเฉินหยูเล็กน้อย “คุณหนูนี่เป็นสิ่งที่องค์ชายใหญ่ส่งมา !
