ส่วนล่างของนาง นี่เป็นครั้งแรกที่นางไม่รู้สึกรำคาญกับความเจ็บปวดของรอบเดือนนาง
ยี่หลินพูดถูก ตราบใดที่นางอดทนอีกไม่กี่วัน นางก็จะไปหาเฟิงหยูเองได้ เมื่อเรื่องนี้ได้รับการแก้ไข นางไม่จำเป็นต้องทนต่อการคุกคามของเด็กหญิงผู้นั้นอีกต่อไป
“เตรียมเงินไว้หรือยัง ? ”
“เจ้าค่ะ” ยี่หลินพยักหน้า “คุณหนูไม่ต้องกังวล ฝ่ายเราพร้อมแล้วเจ้าค่ะ”
ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดอยู่ เสียงของบ่าวรับใช้มาจากข้างนอก“คุณหนูใหญ่ บ่าวรับใช้ผู้นี้มีบางอย่างที่ต้องรายงานเจ้าค่ะ”
ยี่หลินเปิดประตู และบ่าวรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามายืนอยู่ตรงหน้าเฟิงเฉินหยู นางพูดว่า “เรือนซูหยาเชิญให้คุณหนูไปเยี่ยมหลังเที่ยงเจ้าค่ะ”
เฟิงเฉินหยูขมวดคิ้ว และถามนางว่า “ข้าคนเดียวหรือ ? ”
บ่าวรับใช้ส่ายหัวของนาง “พวกเขาไม่ได้พูด แต่คิดว่ามันไม่ควรเป็นเช่นนั้น บ่าวรับใช้นี้ได้ยินจากคนที่ส่งข้อความพร้อมกล่าวว่าจะมีงานเลี้ยงวันเกิดพระนัดดาของฮ่องเต้ที่ตำหนักหยวน มีเทียบเชิญส่งมาถึงคุณหนูของเราทุกคน”
“งานฉลองวันเกิดของพระนัดดาของฮ่องเต้…” เฉินหยูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่ดวงตาของนางจะสว่างขึ้น และนางก็ถามว่า “บรรดาองค์ชายล่ะ ? พระองค์จะไปไหม”
“บ่าวรับใช้ผู้นี้ไม่ทราบเจ้าค่ะ”
ยี่หลินรู้สึกว่าหัวใจของนางบีบรัดและผลักบ่าวรับใช้ออกไปอย่างรวดเร็ว เมื่อปิดประตูนางก็เตือนเฟิงเฉินหยูอย่างเคร่งขรึม “คุณหนูต้องไม่คิดถึงองค์ชายเจ็ดแล้วนะเจ้าค่ะ ! นั่นไม่ใช่เ
