ีกครั้ง”
หมอตรวจอีกครั้งแล้วส่ายหัว “ข้าเป็นหมอมา 20 ปีแล้ว ข้าจะทำผิดพลาดเมื่อตรวจสอบการตั้งครรภ์ได้อย่างไร ไม่ตั้งครรภ์ก็คือไม่ได้ตั้งครรภ์” คิดอีกเล็กน้อยเขาถามว่า“รอบเดือนของท่านมาถึงเมื่อไหร่ขอรับ”
ฮันชิตอบว่า “วันที่ 6”
“วันที่ 6…” เขาไตร่ตรองสักพักหนึ่งก่อนจะพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นสองสามวันนี้จะเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่จะตั้งครรภ์ ท่านควรเตรียมบางอย่าง”
“ลืมมันไปเถอะ” ฮันชิโบกมือของนาง เฟิงจินหยวนออกจากเมืองหลวงไปแล้ว ดังนั้นมันไม่สำคัญอีกต่อไปแม้ว่ามันเป็นวันที่ดีที่สุด “อาจูจ่ายค่าหมอ”
อาจูดึงเงิน 2 เหรียญออกมาจากแขนของนาง ในเวลาเดียวกันนางแนะนำหมอ “หมอต้องจำคำสัญญาของเจ้าให้ดีเมื่อเจ้าออกจากห้องนี้ เจ้าอย่าพูดเรื่องนี้กับคนอื่น”
หมอได้รับเงินแล้วพยักหน้า “ขอรับ” จากนั้นเขาก็ยืนขึ้นแล้วคำนับฮันชิ เขาหันออกไป
ฮันชินั่งอยู่บนเตียงแล้วก็เศร้าหมองนิดหน่อย อาจูปลอบนาง“อนุฮันอายุยังน้อยอยู่เจ้าค่ะ ในอนาคตยังมีโอกาสอีกมากเราสามารถให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ได้ ดังนั้นเมื่อท่านใต้เท้า… ” นางพูดจนกระทั่งนางไม่สามารถทำต่อไปได้อีก นางใช้เวลาทั้งวันอยู่ข้างฮันชิ นางรู้ว่าฮันชิไม่กลัวที่จะตั้งครรภ์ สิ่งที่นางกลัวก็คือการที่คุณหนูสี่รู้และจะคลั่ง !
ฮันชินั่งกอดเข่าร้องไห้ นางได้ยินเสียงของใครบางคนเคลื่อนไหวและนางคิดว่ามันคืออาจู อย่างไรก็ตามในเวลานี้มือวางอยู่บนไหล่ของนางกะทันหัน และมีเสียงพ
