กล่องนั้นถูกโยนลงไปที่ร้านขายยาของนางโดยตรง แม้ว่ามันจะดูเหมือนว่าถูกวางไว้ในแขนเสื้อก็ตาม แม้ว่าโจรที่มีชื่อเสียง 100 คนปรากฏตัวต่อหน้านางก็ไม่มีใครขโมยของได้จากนาง
ทุกคนออกเดินทางและมุ่งหน้าไปยังอีกด้านหนึ่ง สำหรับฉิงซวงที่ถูกทิ้งไว้ในห้องอาหารส่วนตัวเพื่อค้นหาต่อ นางมองออกไปนอกหน้าต่างและตกใจกับสิ่งที่นางเห็น
ปิ่นหงส์เพลิงหายไปหรือ? แต่นางไม่ได้ขโมยมัน นางคิด เมื่อได้รับเสื้อคลุมจากเฟิงหยูเอง นางก็เช็ดคราบน้ำชา และครั้งสุดท้ายเฟิงหยูเองช่วยพยุงนางลุกขึ้น
อย่างไรก็ตามนางไม่พบอะไรเลย กล่องไม้ที่ใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อของนางไม่ได้อยู่ที่นั่นเลย นางค้นที่แขนเสื้อของเฟิงหยูเองครบทั้งตัว แต่นางไม่สามารถหากล่องเจอ
แต่ที่แย่กก็คือคือเฟิงหยูเองกล่าวว่า นางทำมันหาย ! และองค์ชายสามก็เชื่อเช่นนั้น !
ยิ่งแย่กว่านั้น… นางยกมือขึ้นและจับต่างหู เฟิงหยูเองพูดว่ามันเป็นวัสดุเดียวกันกับองค์ชายใหญ่คำพูดเหล่านี้ทำให้นางตกที่นั่งลำบากจริง ๆ !
ฉิงซวงและเสี่ยวเอ้อหากันจนทั่วโรงเตี๊ยมครัวเทพเป็นเวลา 2ชั่วยาม ในท้ายที่สุดนางจากไปโดยไม่พบมัน
ในคืนนั้นฉิงซวงไม่ได้กลับไปที่เรือนตงเซิง ซึ่งเป็นไปตามที่เฟิงหยูเองคาดไว้ หวงซวนถามนาง “คุณหนูรองเริ่มสงสัยฉิงซวงเมื่อไหร่เจ้าคะ ? ”
เฟิงหยูเองไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “หลังจากพายุหิมะแล้ว วันหนึ่งเมื่อข้าตื่นขึ้นมาข้ารู้สึกว่าของตกแต่งในห้องถูกเคลื่อนย้าย มันไม่