ถอดเสื้อผ้าแต่ละชิ้นออกเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของนาง
“ฝ่าบาท บ่าวรับใช้คนนี้ไม่ได้ขโมยจริง ๆ คุณหนูรองโกหกเรื่องนี้เพคะ ! ”
ปัง
ซวนเทียนเย่ยกเท้าขึ้นเตะหน้าอกของฉิงซวง
นางไม่สามารถทนได้และถูกเตะออกไปไกล เมื่อนางกระแทกกำแพงหิน นางกระอักเลือดออกมา
แต่นางก็ยังคงพยายามคุกเข่าต่อหน้าซวนเทียนเย่ และขอร้อง “ฝ่าบาทได้โปรดเชื่อบ่าวรับใช้คนนี้ด้วยเพคะ บ่าวรับใช้คนนี้ไม่ได้ขโมยจริง ๆ ! ”
ซวนเทียนเย่ต้องการที่จะเตะนางอีกครั้ง แต่เมื่อเขาเห็นเลือดที่ฉิงซวงกระอักออกมา เขาก็วางเท้าลง
มันจะมีประโยชน์กว่าที่จะปล่อยให้นางมีชีวิตต่อไป
“เจ้าคือเทพมืออัศจรรย์ ทุกคนในโลกรู้ว่าไม่มีอะไรที่เจ้าไม่สามารถขโมยได้ เจ้าเคยเข้าห้องพระคลังของเสด็จพ่อมาก่อน ด้วยเหตุใดของที่ถูกวางไว้อย่างชัดเจนตรงหน้าเจ้าจะไม่ถูกขโมย ? ”
นี่เป็นสิ่งที่ฉิงซวงสงสัย นางเห็นมันชัดเจน แต่เป็นเช่นนั้นจริงหรือ “ในแขนเสื้อของคุณหนูรองไม่มีอะไรเลยเพคะ”
“เป็นไปได้อย่างไร ! ”
ถูกต้องแล้ว เป็นไปได้อย่างไร นางเองยังไม่อยากเชื่อคำพูดของตัวเองเลย
“ฝ่าบาท” ฉิงซวงนั่งคุกเข่าบนพื้นดินเป็นเวลานานก่อนที่จะนึกถึงบางสิ่งในทันใด นางเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว นางพูดกับซวนเทียนเย่ “พวกเรามองหาผิดที่ตั้งแต่ต้นจนจบใช่หรือไม่เพคะ ? ”
