ี่สะดุดตามากเท่าไหร่นัก
เมื่อเห็นเจี๋ยเป่าเดินออกมาจากโรงพยาบาล เจียงหวู่ก็รีบตามไปทันที
พอเห็นว่าเจี๋ยเป่าขึ้นรถแท็กซี่ เจียงหวู่ก็โบกรถแท็กซี่คันหนึ่งอย่างไม่เคยทำมาก่อน แล้วบอกกับคนขับว่า
“คุณลุง!”
“ตามรถคันข้างหน้าไปเรื่อย ๆ ก็พอ!”
“แต่ระวังอย่าให้เขาจับได้นะ!”
น้ำเสียงของเจียงหวู่ดึงดูดความสนใจของคนขับ
เขาไปยังเจียงหวู่ที่แต่งตัวลึกลับเป็นพิเศษ แล้วมองไปที่รูปร่างของเขา คิดว่าเจอตำรวจนอกเครื่องแบบ
คนขับหันไปคำนับให้เจียงหวู่ แล้วพูดว่า
“ไม่ต้องห่วง สหาย ผมเข้าใจ พวกคุณทำงานเพื่อประชาชน!”
แม้เจียงหวู่จะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็รู้สึกว่าคนขับเป็นคนดีเกินคาด
นอกจากนี้ เมื่อเห็นว่าเจียงหวู่ปกปิดตัวเองอย่างมิดชิดก็ยังถามอีกว่าต้องการเปิดแอร์หรือไม่
บริการตลอดทางนั้นใส่ใจทุกรายละเอียด
เจียงหวู่รู้สึกเหมือนได้รับเกียรติอย่างมากในรถ และปฏิเสธคำขอต่าง ๆ ของคนขับ
หลังจากขับไปสักพักใหญ่ รถคันหน้าก็ค่อย ๆ จอดลง
เจียงหวู่มองไปรอบ ๆ เห็นแสงสีและเสียงดนตรีโดยรอบ มันเป็นถนนที่มีบาร์หลากหลายสไตล์
ตอนนี้ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว ไฟนีออนและป้ายไฟสีสันต่าง ๆ ส่องแสงระยิบระยับ ชวนให้ผู้คนที่ยืนอยู่ข้างทางหลงใหล
คนขับรถตื่นเต้นยิ่งขึ้นเมื่อเห็นเจี๋ยเป่าลงจากรถคันด้านหน้าแล้วเดินเข้าไปในบาร์
เขารีบช่วยเจียงหวู่เปิดประตูรถอย่างรวดเร็ว
นอกจากนี้ เขายังใจกว้างบอกว่าไม่ต้องจ่ายค่าโดยสาร ทำให้เจียงหวู่รู้ส
