่ยนไปของจินเฉินหลังจากที่ทุกคนออกจากเรือนซูหยาแล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าพูดกับยายจาว “มองในส่วนของอาเอง แน่นอนไม่อนุญาตให้เฟิงเฟินไดพูดถึงมัน ! ข้าไม่สามารถลุกจากเตียงได้แล้วส่งคนไปดูอีกที ลองคิดวิธีที่จะได้พบนาง ถ้าไม่มีผลจริง ๆ …แค่บอกว่าข้าป่วยและขอให้นางมารักษา”
ยายจาวรีบปลอบฮูหยินผู้เฒ่า “ไม่ต้องกังวล คุณหนูรองเป็นคนที่รู้จักกาละเทศะ นางจะไม่ทำสิ่งใดที่ไม่เหมาะสมเจ้าค่ะ”
“ข้าหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น ! ”
ฮูหยินผู้เฒ่าส่งบ่าวรับใช้ไปที่เรือนตงเซิงสองวันต่อมา ในวันสุดท้ายเรือนตงเซิงก็ยังไม่เปิดให้เข้าไป เฟิงเฟินไดก็หมดความอดทน
นับตั้งแต่นางรู้ว่าเรือนตงเซิงถูกปิดเป็นเวลา 7 วัน นางเริ่มนับวันด้วยนิ้วของนาง เมื่อถึงวันสุดท้ายนางก็ไม่สามารถปล่อยผ่านไปได้อย่างสงบสุข ไม่งั้นความพยายามทั้งหมดของนางก็จะต้องสูญเปล่า
“เป่ยเอ๋อ” นางเรียกบ่าวรับใช้ส่วนตัวของนาง “เตรียมการบางอย่าง แล้วไปกับข้า”
นายทหารนาวิกโยธินระดับสูง ทีเป็นแพทย์อัจฉริยะผู้เชียวชาญทั#งแพทย์สมัยใหม่ของโลกตะวันตกและแพทย์แผนโบราณของจีน ถูกโชคชะตาเล่นตลก นางเสียชีวิตจากการระเบิดของเฮลิคอปเตอร์ นางฟื#นคืนชีพอีกครั#งในอีกโลกทีแตกต่าง ในจักรวรรดิต้าชุน บิดาของนางคือเสนาบดีฝ่ายซ้าย เพราะชาติตระกูลทีตกอับของมารดา ตัวนาง มารดาและน้องชายจึงไม่เป็นทีรักของท่านย่า พวกนางถูกใส่ร้ายอย่างโหดเหี#ยม จากนั#นจึงถูกตระกูลเนรเทศออกไปอยู่ยังหมู่บ้านท
