ขณะที่เขาพูดดวงตาของเขาก็ปิดโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้าและเขาก็หลับไป
ทันทีที่ยาสลบออกฤทธิ์ เฟิงหยูเองก็พาเขาไปที่ร้านขายยาของนาง
อีกสามวันต่อมา เฟิงหยูเองไม่ได้ก้าวออกจากห้องเก็บยาการไปคารวะฮูหยินผู้เฒ่ามีฉิงซวงที่ไปแทน เมื่อนางมาถึงนางไม่ได้พูดอะไรมากนักเพียงแต่บอกกับท่านฮูหยินผู้เฒ่าว่าคฤหาสน์ขององค์หญิงแห่งมณฑลงานยุ่งมาก และคุณหนูรองไม่สามารถออกมาได้ เมื่อจัดการเรื่องต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว เฟิงหยูเองจะมาขอโทษอย่างแน่นอน
ฮูหยินผู้เฒ่าจะตำหนิเฟิงหยูเองได้อย่างไร ในความเป็นจริงการไปคารวะในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาไม่ได้ทำที่เรือนซูหยาเลย เพราะฮันชิได้เรียนรู้เคล็ดลับที่ชาญฉลาด เมื่อนางดูละครนางจะส่งคนมาเชิญฮูหยินผู้เฒ่าไปดู
เมื่อฮูหยินผู้เฒ่ายังเด็กนางชอบดูละครเหล่านี้ หลังจากที่นางโตขึ้น คนรุ่นใหม่ในคฤหาสน์ไม่ได้เชิญนักแสดงเหล่านี้มาแสดง และนางก็ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตอนนี้ฮันชิเชิญนาง นางจะไม่ไปได้อย่างไร นางสั่งให้บ่าวรับใช้พานางขึ้นเก้าอี้นุ่ม ๆ ไปที่สวนดอกไม้
เมื่อมาถึงสวนดอกไม้ตรงหน้า ฮูหยินผู้เฒ่าดูสดใสชีวิตชีวานักแสดงจบลงด้วยการอาศัยอยู่ในคฤหาสน์และจะทำการแสดงที่ฮูหยินผู้เฒ่าชื่นชอบ ซึ่งทำให้ผู้คนในตระกูลเฟิงดูสามัคคีปรองดองกัน
ในวันที่สี่มีหิมะตกเล็กน้อย ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะแสดงบนเวทีกลางแจ้ง พวกเขาใช้เวลาทั้งวันทำการซ่อมแซม
เฟิงเฟินไดนำซุปหวานมาให้ฮันชิ แต่ฮันชิ
