นแค่นางมันจะง่ายกว่าที่จะจัดการ พวกเขาเป็นอนุ ไม่มีใครอยู่ในอันดับที่สูงกว่าอีก อย่างไรก็ตามมีเฟินเฟินไดอยู่แม้ว่านางจะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ แต่สถานะในครอบครัวของนางยังคงสูงกว่าของอนุ
“ไปดูกันเถอะ” จินเฉินพูดและจับเสื้อคลุมแน่น จากนั้นนางก็เดินไปที่สวนฮันชิมองจินเฉินเดินเข้าไปทีละก้าว เมื่อเห็นว่านางสวมเสื้อกันหนาวราคาแพง หัวใจของนางก็บีบรัดแน่น
ไม่กี่วันที่ผ่านมาเฟิงจินหยวนก็สามารถหาซื้อผ้าได้แต่ไม่ได้มอบให้กองกลางของคฤหาสน์ เขาเอาไปตัดชุดเสื้อผ้าให้จินเฉิน มีผู้หญิงหลายคนในคฤหาสน์ แต่มีเสื้อผ้าเพียงชุดเดียวนางอิจฉาอย่างมาก แต่นางก็รู้สึกกังวลได้
ตอนนี้จินเฉินสวมชุดนี้ต่อหน้านาง ถ้านางไม่พยายามยั่วยุแล้วมันคืออะไร?
เมื่อคิดถึงประเด็นนี้ความโกรธของฮันชิก็พุ่งสูงขึ้น นางจ้องมองจินเฉินอย่างอาฆาตและถามอย่างเยือกเย็น “เจ้ามาด้อมๆ มอง ๆ ที่นี่แทนที่จะอยู่ที่เรือนของเจ้าอย่างเชื่อฟัง ? ”
จินเฉินไม่มีความตั้งใจที่จะโต้เถียง นางเพียงแต่พูดว่า“พี่สาวจ้างละครมาเล่นที่คฤหาสน์เฟิง ข้าได้ยิน ข้าก็มาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นและกำลังจะกลับเรือนเจ้าค่ะ”
“อยากรู้หรือ?” ฮันชิตะโกน “ในเมื่อเจ้ามา ทำไมเจ้าไม่เข้ามาดี ๆ กลับเลือกที่จะแอบมอง ? ” นางหันไปมองไปทางนักแสดงบนเวที “น้องสาวไม่กล้าพบนักแสดงเพราะกลัวจะตกหลุมรักใช่หรือไม่ ? ”
“พี่สาวอย่าพูดไร้สาระเจ้าค่ะ” ใบหน้าของจินเฉินเปลี่ยนเป็นสีแดง “ข้าแค่
