ไม่ถึงขั้นนี้เลย ในท้ายที่สุดเฟิงจินหยวนก็คือสามีของนาง เขาเป็นคนที่นางร่วมหัวจมท้ายด้วย ในความเป็นจริงนางหวังอย่างจริงใจว่าบิดาและบุตรสาวสามารถคืนดีกันได้ เฟิงหยูเองฉลาดเกินไปและนางโชคดี จะเกิดอะไรขึ้นถ้าวันใดที่เฟิงจินหยวนพ่ายแพ้ในน้ำมือของนาง นางควรทำอย่างไร
“ม่านซี” นางพูดโดยไม่รู้ตัว ในตอนแรกนางต้องการถามม่านซีว่านางคิดอย่างไรกับความสัมพันธ์ระหว่างบิดากับบุตรสาวคู่นี้ แต่ขณะที่นางกำลังถาม นางรู้สึกว่ามันจะไม่ดีสำหรับสิ่งนี้หากไปถึงหูของเฟิงหยูเอง ดังนั้นนางจึงเปลี่ยนเรื่อง “ช่วยเอาเสื้อคลุมมาให้ข้า ไปที่สวนดอกไม้กันเถอะ”
สวนดอกไม้ถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางของคฤหาสน์เฟิง มันเป็นสวนที่เต็มไปด้วยดอกไม้และมีเวทีอยู่ตรงกลาง โดยปกติคนในตระกูลเฟิงจะมาที่นี่เพื่อดูละคร
เมื่อจินเฉินและม่านซีเข้าไปในสวนดอกไม้ พวกเขาย่องที่เวทีนางหยุดห่างจากฮันชิประมาณ 10 ก้าวจากนั้นซ่อนตัวอยู่หลังพุ่มไม้ฤดูหนาว
ม่านซีรู้สึกงงมาก “ทำไมเจ้าไม่เดินเข้าไปดูล่ะ ? อนุฮันได้จัดให้มีการแสดงละครที่นี่ หมายความว่าทุกคนในคฤหาสน์สามารถไปดูได้”
จินเฉินส่ายหัวเมื่อได้ยินเรื่องนี้ “ฮันชิเกลียดข้ามาก ดังนั้นนางจะเชิญข้าไปดูละครกับนางได้อย่างไร ข้ามาดูพักเดียวก็กลับแล้ว”
ในเวลานี้ฮันชิและเฟิงเฟินไดกำลังนั่งหันหน้าเข้าหาเวที จิบชาและกินเมล็ดแตง ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะขณะที่พวกเขาดูชายบนเวที จินเฉินมองดูนักแสดงแล
