กรธของนางพุ่งสูงขึ้นถึงระดับใหม่เมื่อนางออกจากรถม้าแล้ว หวงซวนก็กลับมาแล้ว นางรออยู่ที่ทางเข้าเมื่อเห็นว่าเฟิงหยูเองกลับมา หวงซวนก็เดินไปข้างหน้าแล้วบอกนางว่า “ชายผู้นั้นจำเสียงคุณหนูสี่ได้ เด็กหญิงที่พบเขาในเวลานั้นและสวมหมวกไม้ไผ่มีเสียงคล้าย ๆ กับคุณหนูสี่เพราะมันเป็นเรื่องที่พัวพันถึงชีวิต เขาจึงจำได้อย่างแม่นยำ”เฟิงหยูเองพยักหน้า นางฟังขณะเดินไปที่คฤหาสน์ “ในเวลานั้นเฟิงเฟินไดถูกส่งไปยังเขตชานเมืองของเมืองหลวงและไม่มีใครคอยดูแลนาง ถ้าข้าไม่ได้ลงมือรักษาในเวลานั้นมันก็คงจะเป็นอีกชีวิตหนึ่งที่ต้องตายไป ใครจะรู้ว่าเด็กหญิงอายุ 10ขวบจะมีความคิดและความกล้าหาญเช่นนั้นจริง ๆ ”“ข้าจัดให้ชายผู้นั้นพักที่ร้านห้องโถงสมุนไพร ข้าต้องการส่งเขากลับไปที่บ้านของตัวเอง แต่เมื่อคิดมากขึ้น คุณหนูสี่อาจจะส่งคนไปจับตาดูเขาอย่างแน่นอน เราไม่สามารถดูแลเขาได้ทั้งวันและเฝ้าระวังได้ ดังนั้นข้าจึงจัดให้เขาอยู่ที่ร้านห้องโถงสมุนไพร วังหลินพูดว่าพวกเขาไม่มีคนช่วยแบกสมุนไพร ดังนั้นเขาจะทำงานเช่นนั้น”“ไม่เป็นไร” เฟิงหยูเองพอใจกับข้อตกลงนี้มากอย่างไรก็ตามวังซวนถอนหายใจ “ใครจะรู้ว่าคฤหาสน์เฟิงนั้นช่างโหดเหี้ยมไปเสียทุกคนตั้งแต่เด็กเล็กจนแก่ก็เป็นแบบนี้”เฟิงหยูเองยักไหล่ “ถ้าคฤหาสน์เฟิงไม่โหดเหี้ยม ข้าจะไม่ถูกส่งไปยังภูเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือ ข้าจะไม่ถูกโจมตีโดยคนขับรถม้าระหว่างทางกลับเมืองหลวง ด้วยครอบครัวเช่น
