นางเห็นสีหน้าของเฟิงเฉินหยู นางคิดว่าเฟิงเฉินหยูจริงจัง“พี่ใหญ่เชื่อเฟิงหยูเองจริงหรือ?” นางถามอย่างไม่มีความสุขเฟิงเฉินหยูพยักหน้า “ใช่” นางไม่ต้องการพูดคุยเรื่องนี้ต่อไป นางรู้สึกหงุดหงิดและไม่รู้ว่านางจะทนได้นานแค่ไหนมันจะไม่ดีเลยที่จะเริ่มตะโกนต่อหน้าเฟิงเฟินได ดังนั้นนางจึงหันหลังกลับและมองออกไปซึ่งทำให้นางได้เห็นบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ข้างหลังนาง นางอดไม่ได้ที่จะแสร้งทำและชี้ไปในทิศทางนั้นบอกเฟิงเฟินไดว่า “น้องสี่ดูสิ อนุฮันกำลังทำอะไรอยู่ ? ”
