หลังจากที่จินเออร์คิดเแผนการได้ จึงบอกกล่าวให้จินหลงและคนตระกูลซูรับรู้ถึงแผนการและรอคอยวันที่คนบ้านเจียกลับมาอีกครั้ง ถึงจะเริ่มแผนการได้ แล้วไม่นานนัก เพียงสองวันให้หลังคนตระกูลเจียก็กลับมาจริงๆ“เปิด ๆ ข้าเห็นนะว่ามีคนอยู่ในบ้านออกมาเดี๋ยวนี้” ปัง ปัง ปังเสียทุบประตูที่ดังมากกว่าครั้งก่อนดังขึ้น เพื่อบ่งบอกให้คนในบ้านทั้งหมดและรอบข้างได้รับรุ้ว่ามีคนมาหาบ้านเปั่ย“มาแล้วสินะ หึหึ” จินเออร์ที่รับรู้ได้จึงออกไปเปิดประตู“คาระวะท่านปูั่ท่านย่าเจ้าคะ มีธุระอันใดหรือไม่”จินเออร์ที่แสร้งใส่ชุดเสื้อผ้าที่อยู่ในระดับกลางๆ เอ่ยออกมา ด้วยสีหน้าอมทุกข์“เจ้าเป็นใคร ไปตามคนบ้านซานหลงมาเดี๋ยวนี้”เมื่อคนบ้านเจียได้ยินเสียงเด็กสาวจึงเงยหน้าขึ้นมองเมื่อพบว่าตนเองไม่ได้รู้จักจึงเอ่ยออกไป“ข้าจินเออร์เองเจ้าค่ะ” จินเออร์แนะนำตนเองต่อคนบ้านเจียอีกครั้ง“ห๊าา ทำไมเจ้าถึงเปลี่ยนไปขนาดนี้กัน” คนบ้านเจีย เมื่อทราบว่าคนตรงหน้าคือจินเออร์ก็อุทานออกมาด้วยยความตกใจ และแสดงสีหน้า งุนงงออกมา“ไม่เห็นจะแปลกนะเจ้าค่ะ นี้ก็หลายเดือนผ่านมาแล้ว แถมตอนนี้ข้ายังอยู่ดีกินดี ร่างกายข้าก็เลยเปลี่ยนแปลงไปในด้านดีๆ มากขึ้น” จินเออร์เอ่ยตอบคำถามด้วยสีหน้าเศร้าแต่ก็แอบยิ้มมุมปากออกมาเบาๆเพื่อกระตุ้นความโมโหของคนบ้านเจีย“เจ้าๆ เจ้าจะพูดว่าอยู่บ้านข้า มันไม่มีดีเช่นนั้นหรือนังเด็กสารเลว” การที่คนที่นี้ไม่มีความรู้เรื่องการเปลี่ยน
