ู้ทันแผนการของคนตรงหน้าจึงเอ่ยออกมาด้วยท่าทีใสซื่อ“กรี้ดด นังเด็กอกตัญู ข้าเป็นปั้าเจ้านะ” สะใภ้ใหญ่เจียที่เห็นว่าจินเออร์ตอบกลับมาแบบนี้จึงส่งเสียงโวยวายทันที“จริงหรือเจ้าค่ะ เรายังเป็นญาติกันจริงๆ หรือ”จินเออร์เมื่อได้ยินอีกฝั่ายกล่าวว่ายังเป็นปั้าหลานกันเช่นนั้นก็ตรงกับแผนการของนาง ถึงแม้คนที่เอ่ยออกมาจะมิใช่นายท่านเจียหรือเจียฮูหยินก็ตาม“จริงสิ หลานปูั่ มาเถอะ นำปูั่และย่าเข้าไปด้านในบ้าน จากนั้นเราค่อยมาคุยกันเถิด”“เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะท่านปูั่ เช่นนั้นก็ดีเลยเจ้าค่ะหลานกำลังต้องการคนช่วยเหลือ ตอนนี้หลานมีเงินเพียง 50 ตำลึงเงิน …” เอ๊ะ ฟังข้าให้จบก่อนไม่ได้หรือท่านย่า“ไหนๆ เงินหลานอยู่ที่ใด ขอย่าดูหน่อย” ไม่พูดเปล่ารีบเข้ามาค้นตัวจินเออร์ทันที“นี่เจ้าค่ะ ข้ากำลังจะเอาไปใช้หนี้ที่ยืมค่ายาจากท่านหมอมาเจ้าค่ะ ยังขาดอีก 50 ตำลึงเงิน”“ห๊าา ข้ายาอันใดกันแพงขนาดนั้น” พูดตัดหน้าไม่พอ นี่ยังฉกไวยิ่งกว่างูไปอีกกกก“ท่านปูั่ท่านย่าเจ้าค่ะ ข้าขอยืมเงินสัก 50 ตำลึงเงินได้หรือไม่ รวมกับเงินที่ข้ามีอยู่จะได้ใช้หนี้ท่านหมอเจ้าค่ะ อีกทั้งยังสามารถซื้อยา มาให้ท่านพ่อท่านแม่ต่อได้อีก”“นั้นมันเรื่องของเจ้า เกี่ยวอะไรกับพวกข้า” เจียฮูหยินพูดพลางนับเงินที่ฉกจากจินเออร์ไปพลาง“ท่านปูั่เจ้าค่ะ เช่นนั้นขอเงินคืนข้าด้วยเถิด ข้าจะนำไปคืนท่านหมอเจ้าค่ะ” จินเออร์ยื่นมืออกไป ทำท่าจะขอเงินคืนจากเจียฮูหยิน“เงินอั
