ณหนูอยู่แล้ว”
“จินหลง เจ้าอยูข้างนอกก่อนได้หรือไม่” ข้าหันไปเอ่ยถามจินหลงทันที เมื่อคิดขึ้นได้ว่ายังมิได้ถามความคิดเห็นของเจ้าตัว
“เจ้าพูดเอง เออเอง ไปแล้วมิใช่หรือไงกันห่ะ จะมาถามข้าอีกเพื่อ ยัยเด็กอัปลักษณ์”
“ชิช่ะ เจ้านี่มันรู้ทันไปหมดเสียจริงนะ เช่นนั้นเจ้าก็อย่าลืมไปบอกพวกแฝดจินฮุย จินเฮยด้วยละกัน”
“อือๆ วางใจได้”
“เช่นนั้นหลังจากนี้ หากพวกท่านเห็นอันใด แล้วสงสัย รบกวนเก็บไว้เป็นความลับก่อนนะเจ้าค่ะ แล้วข้าจะมาตอบคำถามพวกท่านเอง”
“ขอรับคุณหนู” ซูเหลียงอี้และซูจงอวี้ตอบรับพร้อมกัน
“เจ้าค่ะคุณหนู” ตามมาด้วยซูหยินลี่“เช่นนั้น ข้าฝากดูสวนผักของข้าด้วยนะหยางคง”เมื่อทุกคนตอบรับเพราะมีหน้าที่หลักกันแล้ว จินเออร์จึงหันไปทางหยางคงที่ดูจะซึมๆ เพราะตนเองไม่มีหน้าที่อันใดเลย ตั้งแต่อยู่บ้านนี้มา
“ข้าก็จะรับปากท่านด้วยขอรับคุณหนู” หยางคงยิ้มออกมาอย่างดีใจที่คุณหนุไม่ได้ลืมสั่งงานกับตน
“อิอิ ขอบคุณทุกคนมากเลยนะเจ้าค่ะ”
“ท่านพ่อท่านแม่ ท่านตาท่านยายเจ้าค่ะ จับมือกับไว้นะเจ้าค่ะ” //พรึ้บ// หลังจากนั้นจินเออร์จึงใช้พลังของตนเองนำพาทุกคนหายตัวเข้ามาในมิติจิต
“คุณหนูและนายท่านหายกันไปหมดแล้ว” เมื่อตระกูลซูเห็นว่าทุกคนหายไปกันหมดจึงได้แต่ ทำสีหน้าตกใจ และเก็บความสงสัยเอาไว้กับตัว
กลับมาที่มิติจิตของจินเออร์ เมื่อทุกคนมาถึงแล้ว
“ที่นี่ ที่ไหนกันจินเออร์ พร้อมกับสีหน้าทุกคนที่แสดงความสงสัยออกมาทางส
