่านไม่หยุด
จากนั้นก็มีเสียงดังขึ้นมาในหัวของคนทั้งสอง ปังปัง ปัง พร้อมพายุหมุนรอบร่างกายของคนทั้งสอง จินเออร์ที่เห็นดังนั้นจึงสร้างเวทย์เกราะปั้องกันออกมา กั้นคนทั้งสองเอาไว้ จนพายุได้หายไป เมื่อสิ้นสุดเสียงดังทั่วร่างของคนทั้งสองคล้ายมีสิ่งสกปรกสีดำไหลซึมออกมาจากร่างกาย และเมื่อสิ้นสุดกระบวนการถอนผนึกพลัง ทั้งสองลืมตาขึ้นพร้อมกับการกระอักเลือดคำโตออกมา เลือดที่ออกมามีสีดำแดงเข้ม นอกจากนั้นร่างกายของทั้งสองต่างเปลี่ยนแปลงไป มีความอ่อนเยาว์เพิ่มมากขึ้น
“ท่านพ่อ ท่านแม่ เป็นเช่นไรบ้างเจ้าค่ะ”
“พ่อกับแม่สบายดีจินเออร์ ตอนนี้พ่อกับแม่รู้สึกถึงบางสิ่งในร่างกายที่เปลี่ยนแปลงไป”“ดีๆ พ่อกับแม่ดีใจกับพวกเจ้าจริงๆ อาซานอาหลินหลังกล่าวจบ คนชราทั้งสองต่างยืนนิ่งๆ และหลังน้ำตาออกมาให้กับความปรารถนาที่เป็นจริงอันเลือนลางของตนเอง”
“ท่านตาท่านยายเจ้าค่ะ อีกไม่นานก็เป็นตาของพวกท่านแล้ว เช่นกันเจ้าค่ะ เพียงแต่ความเจ็บปวดที่ได้รับอาจมีมากกว่าท่านพ่อท่านแม่ได้รับ พวกท่านจะไหวหรือไม่”
“ไหวสิจินเออร์ เพื่อให้ได้กลับมาปกปั้องพวกเจ้าอีกครั้ง ตากับยายต่อให้เจ็บเจียนตายเพียงใด ก็จะมิอาจย่อท้อเด็ดขาด หากมีโอกาสบุณคุญและความแค้นใดที่เคยมีในอดีต ตาจะต้องทดแทน”“ตาเฒ่า พอเถอะ” ท่านยายเมื่อเห็นว่าท่านตาเริ่มมีอารมณ์มากขึ้นจึงเรียกเพื่อดึงสติเบา ๆ
“อืมๆ ข้าก็กล่าวไปเรื่อยเปือยเช่นนั้นแหละ ฮ่าๆ”
“เช่นนั้นเจี่ยฉง ฝ
