บทที่ 308 ต้องรีบเร่งเวลา
หลังจากได้ยินคำพูดอวดเก่งของเจียงหวู่แล้ว หานชิงอวี่ก็ส่ายหัว
“คนแบบนี้ ไม่คู่ควรให้พวกเราต้องทำแบบนั้นหรอก”
“ตอนนี้เรื่องที่เราต้องจัดการเป็นอันดับแรก คือเรื่องนี้”
หลังจากหานชิงอวี่ พูดจบเขาก็เอามือกดลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างแรง
มองโทรศัพท์มือถือของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะ เจียงหวู่ก็เข้าใจในทันทีว่าหานชิงอวี่ตั้งใจจะทำอะไรในตอนนี้
พร้อมกันนั้น เขาก็เกิดความรู้สึกยกย่องในตัวหานชิงอวี่ขึ้นมา
ถึงอย่างไรแล้ว ในเวลาแบบนี้ยังคงสามารถตัดสินใจได้อย่างเยือกเย็น หานชิงอวี่ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ
จากนั้น เขาก็เลื่อนสายตาไปที่วิดีโอที่กำลังเล่นอยู่บนโต๊ะ
เสียงของเจี๋ยเป่าและหลัวอี้เมื่อตอนที่พูดคุยกันในสวนกำลังดังออกมาจากโทรศัพท์อย่างชัดเจนยิ่งนัก
“นี่… นี่เป็นเรื่องจริงเหรอ?”
“ผู้ชายคนนั้นที่อยู่ข้างหน้าเจี๋ยเป่าเป็นลูกชายของคนไข้จริง ๆ เหรอ?”
อิงชื่อจ้งอุทานออกมาด้วยความตกใจ เขารู้สึกไม่อยากจะเชื่อเลยว่า จะมีคนกล้าเอาชีวิตของพ่อตัวเองมาเป็นเครื่องต่อรอง
ถึงอย่างไรโรงพยาบาลก็เป็นสถานที่ให้กำเนิดชีวิต และช่วยชีวิตผู้คน
ถ้าแม้กระทั่งในสถานที่แบบนี้ยังไม่สามารถรักษาความเคารพต่อชีวิตไว้ได้ ก็คงจะพอจินตนาการได้ว่าปกติแล้วคนคนนี้มีท่าทีต่อพ่อของตัวเองอย่างไร
หานชิงอวี่ พยายามนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้
ดูเหมือนว่าในที่เกิดเหตุ ลูกชายคนโตของผู้ป่วยมีความลังเลใจอยู่บ้างบางครั้ง
