“ท่านพ่อเจ้าค่ะ องค์ชายคือพวกเชื้อพระวงศ์ที่อยู่ในพระราชวังใช่หรือไม่” ข้ารู้ๆ แต่ข้าถามไปงั้นแหละ“อืม ใช่แล้วละจินเออร์ พวกเราไม่ควรเข้าไปยุ่งกับคนพวกนี้จำเอาไว้นะ” ระหว่างที่พูด ท่านพ่อก็มองออกไปยังห้องรับรองเหล่านั้นด้วยสายตาที่อ่านยาก จนข้าคิดว่า ท่านพ่อเคยมีความหลังอะไรบางอย่างหรือเปล่า“เพราะเหตุใดเจ้าคะท่านพ่อ” ข้ารู้ว่าทุกคนใช่จะเป็นคนไม่ดีไปหมด เพราะจากนิยายที่ข้าอ่านมาก่อนตาย ทุกคนล้วนทำเพื่อตัวเองทั้งนั้น ไม่มีใครที่จะขาวไปทั้งหมด หรือดำไปเสียทั้งหมด ถ้าวันหนึ่งข้าต้องเลือกจริงๆ ข้าคงจะอยู่ฝังสีเทา ที่หมายความว่า หากไม่มีใครมาทำร้ายครอบครัวข้า ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร แต่หากใครเข้ามาจริงๆ ข้าก็ไม่มีความเมตตาให้ใคร ที่ๆ ข้าจากมา“เพราะคนมีอำนาจส่วนใหญ่มักไม่ใช่คนดี” เอ๋ท่านพ่อข้าว่าท่านแปลกๆหนา“เอาล่ะๆ พอๆ มาดูรายการประมูลของรายการต่อไปกันดีกว่า” หลังจากที่ข้ากับท่านพ่อคุยกันเริ่มออกทะเลเรื่อยๆ ท่านตาก็บอกให้หยุดและหันมาดุการประมูลต่อ“ขอรับท่านพ่อ”“มาถึงรายการต่อไปนะเจ้าค่ะทุกท่าน ดอกบัวสีรุ้งสรรพคุณในการปรุงโอสถระดับเทวะ เริ่มที่ 500 ตำลึงทองเจ้าค่ะ” ผู้ดำเนินการประมูลบนเวที เริ่มพูดแนะนำอีกครั้ง“ระดับเทวะเลยหรือ”“โรงประมูลช่างสรรหามาได้ดีจริงๆ”“แต่ข้าว่า คนที่รอจะประมูลดอกบัวสีรุ้งน่าจะมีแต่บุคคลที่มีอำนาจไม่น่าจะตกมาถึงพวกเราหรอก”หลังจากผู้ดำเนินการประมูลพูดจบก็ได้รับเส
