ปรับความสว่างของหน้าจอให้ต่ำที่สุด แล้วส่งข้อความไปหาหานชิงอวี่ว่า
[พี่อวี่ ลูกศิษย์ของหมอคนนั้นที่ชื่อว่าเจี๋ยเป่าอะไรนั่น ผมตามเขามาแล้ว]
[ตอนนี้เขาอยู่ในพุ่มไม้ในสวนของโรงพยาบาล ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่]
[ถ้ามีอะไรคืบหน้า ผมจะบอกคุณอีกที]
ใช่แล้ว ตอนนี้คนที่เจียงหวู่กำลังติดตามอยู่ก็คือเจี๋ยเป่า
เพื่อเตรียมพร้อมรับมือทุกสถานการณ์ หานชิงอวี่ได้ส่งข้อความถึงเจียงหวู่ ก่อนที่จะไปที่สำนักงาน ให้เขาไปเฝ้าดูหน้าห้องพักคนไข้หากมีเวลา
ต่อมา ก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้ไม่มีผิดเพี้ยน หลินหม่านซางและเจี๋ยเป่าออกจากสำนักงานของคณบดีก่อนเขา
ส่วนทางเจียงหวู่ แม้จะเป็นช่วงดึก แต่เมื่อได้รับโทรศัพท์จากหานชิงอวี่ เขาก็รีบวิ่งมาที่โรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว
แน่นอน ทันทีที่มาถึงโรงพยาบาล เจียงหวู่ก็เห็นชายสองคนยืนอยู่หน้าห้องพักคนไข้
ชายทั้งสองสวมเสื้อกาวน์สีขาว และดูเหมือนว่าคนหนึ่งจะเป็นคนแก่ และอีกคนเป็นคนหนุ่ม
ไม่ต้องพูดอะไรมาก คนแก่คนนั้นก็คือหลินหม่านซาง ส่วนคนที่ดูอ่อนวัยกว่าก็คือเจี๋ยเป่า
สองคนนี้พูดอะไรบางอย่างกับญาติของคนไข้ที่หน้าประตู
หลังจากนั้น หมอที่อายุมากกว่าก็เดินออกไป ส่วนเจี๋ยเป่าก็พาญาติคนไข้ที่ดูอ่อนวัยกว่าเดินออกไปข้างนอก
ในห้องพักคนไข้ ชั่วพริบตาก็เหลือเพียงผู้ชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนจะอายุสี่สิบกว่าแล้ว ซึ่งน่าจะเป็นญาติของคนไข้
หลังจากที่เจียงหวู่เข้าใจสถานการณ์คร่าว ๆ แล้ว ก็ส่งข้
