“ฉะ ฉัน………”หลี่ไป๋ซานมองบาดแผลบนหน้าอกของตัวเองร่างกายกับจิตวิญญาณของเขาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันมาเป็นเวลานาน มาตอนนี้เมื่อถูกแทงด้วยกระบี่สลายวิญญาณ ร่างกายก็ค่อยๆ สลายไปทีละน้อย โดยเริ่มจากตำแหน่งบาดแผล“ทำไม……..ทำไมฉันถึงแพ้นาย………”“มันเป็นเพราะความบ้าคลั่งของตัวนายเอง”ฉินเฉาเฝ้ามองหลี่ไป๋ซานที่ค่อยๆ สลายไปอย่างต่อเนื่องตรงหน้าจู่ๆ เขาก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมาถึงยังไงคนคนนี้ก็เคยช่วยเหลือเขายิ่งไปกว่านั้น หลี่ไป๋ซานยังเป็นคนที่แข็งแกร่งมากตอนนี้กลับต้องมาพบกับจุดจบแบบนี้………..เฮ้อ……….“ถ้าโลกใบนี้ให้คนบ้ากลายเป็นพระเจ้า มันคงจะวุ่นวายมากแน่ๆ”“ฉันไม่ใช่คนบ้า!”หลี่ไป๋ซานตะโกนเสียงดังลั่น “ฉันแค่รักผู้หญิงของฉัน………ฉันทำอะไรผิด……….ฉันไม่อยากตาย ฉันอยากคืนชีพให้อันชิงเป่ยซี! ฉินเฉานายเป็นเทพเจ้าแห่งการสรรค์สร้าง นายสามารถช่วยชีวิตฉันได้ นายช่วยฉันเถอะนะ……….ฉันไม่อยากตาย………..”“ปล่อยอันชิงเป่ยซีไปเถอะ………..”ฉินเฉาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ถ้าฉันให้โอกาสนายคืนชีพให้เธอ นายจะทำร้ายผู้หญิงถึงสี่คน”“ฉันไม่อยากตาย……….ฉันไม่ยอม……….”ร่างกายของหลี่ไป๋ซานค่อยๆ สลายไปทีละน้อย ในเวลานี้ ความคิดของเขาราวกับกระแสไฟฟ้า ภาพในอดีตได้หวนกลับคืนมาอีกครั้งภาพในอดีตปรากฏขึ้นตรงหน้าหลี่ไป๋ซานตอนที่เขาออกมาจากร่างของอิงเทียน จิตสำนึกของเขายังคงมืดมน ไม่รับรู้ ไม่เข้าใจสิ่งใดหลังจากนั้นอิงเทียนก็พบสถานที่ที่จะใช้ผนึกเข
