การให้อันชิงเป่ยซีอยู่ห่างจากเขาไปแม้แต่ก้าวเดียว!อย่าว่าแต่ก้าวเดียวเลย แม้แต่ครึ่งก้าวก็ไม่ได้!ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน หลี่ไป๋ซานถึงได้พบว่า รอยยิ้มบนใบหน้าของอันชิงเป่ยซีเริ่มจางหายไปทีละน้อยจำนวนครั้งที่เธอขมวดคิ้ว มันเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆหลี่ไป๋ซานไม่เข้าใจเลย เขาดีกับอันชิงเป่ยซีมากถึงขนาดนี้ แต่ทำไมอันชิงเป่ยซีกลับยิ่งดูกังวล?หลี่ไป๋ซานคิดว่าตัวเองอาจจะเอาใจใส่อันชิงเป่ยซีได้ไม่ดีพอ เขาจึงดูแลอันชิงเป่ยซีในทุกวิถีทาง ดูแลทุกย่างก้าววันหนึ่ง อันชิงเป่ยซีบอกว่าเธออยากจะแต่งหน้าอยู่ในห้องเพียงคนเดียว ไม่ต้องการให้หลี่ไป๋ซานเข้ามารบกวนที่จริงแล้วหลี่ไป๋ซานไม่อยากออกไปเลย แต่เขาไม่สามารถต้านทานไม้อ่อนไม้แข็งของอันชิงเป่ยซีได้ เขาจึงยอมให้เวลาอันชิงเป่ยซี 10 นาทีหลังจากนั้น 10 นาที เมื่อหลี่ไป๋ซานเปิดประตูเข้าไป เขากลับพบศพของอันชิงเป่ยซีบนหน้าอกของอันชิงเป่ยซีถูกกริชเล่มหนึ่งแทง มันพรากชีวิตของเธอไปทั้งๆ แบบนั้นในตอนนั้นหลี่ไป๋ซานโกรธมาก เขาไม่รู้ว่าใครเป็นคนฆ่าอันชิงเป่ยซีเขาสาบานว่าจะล้างแค้นให้กับอันชิงเป่ยซี แต่ค้นหาอยู่นานก็หาตัวฆาตกรที่ฆ่าอันชิงเป่ยซีไม่พบในที่สุดเขาก็ค้นพบวิธีที่จะทำให้อันชิงเป่ยซีฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้งแต่เมื่อเขาลงไปยังนรก เขากลับหาวิญญาณของอันชิงเป่ยซีไม่เจอเขาถึงกับไปหาเรื่องราชานรก หลังจากที่ราชานรกตรวจสอบบัญชีเกิดตายก็พูดขึ้นมาว่า วิญญาณของอันชิงเป่ย
