้นมาไม่หยุด อีกทั้งยังแข็งแกร่งมากเสียจนหลี่ไป๋ซานจนปัญญา“ตาย!”แขนของหลี่ไป๋ซานร่างอวตารกลายเป็นกระบี่ที่แหลมคมสองเล่มคมกระบี่เฉือนไปที่ลำคอและไหล่ของร่างอวตารของฉินเฉาแต่คราวนี้ร่างอวตารของฉินเฉาไม่ได้พ่ายแพ้ให้กับการโจมตี เขาเปลี่ยนมือทั้งสองข้างให้กลายเป็นโล่สองอัน เข้าสกัดกั้นคมดาบของหลี่ไป๋ซานชิ้ง! ชิ้ง!เสียงดังสนั่นดังขึ้น กระบี่ทั้งสองเล่มของหลี่ไป๋ซานพลันกระเด็นออกไปแต่หลี่ไป๋ซานร้องคำราม หันคมกระบี่ตรงเข้าเฉือนอีกฝ่ายอีกครั้งเขาไม่เชื่อหรอกว่าพลังทำลายล้างของเขา จะทำลายพลังป้องกันของฉินเฉาไม่ได้!ฉัวะ! ฉัวะ!คราวนี้มีเสียงอู้อี้ดังขึ้นมา คมกระบี่แทงทะลุโล่ป้องกันของฉินเฉาและเสียบคาอยู่ตรงนั้นแต่ทว่าฉินเฉากลับไม่ตื่นตระหนก เขาหัวเราะเยาะออกมาแทนหนวดสีฟ้าขาวปรากฏออกมาจากโล่ทั้งสองอัน มันเลื้อยไปตามคมกระบี่ และพันรัดร่างกายของหลี่ไป๋ซานหนวดดังกล่าวขยายขนาด ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆทันใดนั้นไม้กางเขนขนาดมหึมาอันหนึ่งก็ตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดินผนึกชั้นแล้วชั้นเล่าประทับลงบนร่างกายของหลี่ไป๋ซาน“นายคิดว่าผนึกกระจอกๆ พรรค์นี้จะสามารถผนึกเทพเจ้าแห่งการทำลายล้างอย่างฉันได้เหรอ!”หลี่ไป๋ซานร้องคำรามออกมาไม่หยุด“ลองดูสิ……….แค่มันสามารถผนึกนายเอาไว้ได้สักพักก็พอแล้ว”ฉินเฉากล่าวออกมา ร่างอวตารของเขาบินขึ้นไปบนอากาศ ก่อนที่จะกลายร่างเป็นกระบี่อันแหลมคม เล็งไปยังหน้าอกของหลี่ไป๋ซานกระบี่เล่มนั้นกำลังห
