ดูเจ็บปวดขนาดนั้นล่ะคะ………..”“แค่กๆ ………อย่างน้อยก็ต้องมีท่าทางแบบนี้แหละ………..”ฉินเฉากระแอมไอออกมา “ฉันกำลังจะถูกจับกดนะ”“ให้ตายเถอะ พวกเจ้าช้าเกินไปแล้ว!”พวกหลีหยินบ่นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้“นายท่าน……….หลับตาลงนะคะ……….”เป่าถงกล่าว แล้วคลานขึ้นไปอยู่บนตัวฉินเฉาอย่างช้าๆ เธอถูฉินเฉาน้อยเบาๆ จากนั้นหลับตาลง แล้วนำกระบี่เข้าไปในฝักฉินเฉารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่ห่อหุ้มท่อนล่างของเขาถึงแม้ว่าเขาจะเข้ามาที่นี่ด้วยหยางเทวะ แต่ว่าหยางเทวะกับร่างที่แท้จริงของผู้ฝึกตนนั้นไม่มีความแตกต่างกัน เขายังสามารถสัมผัสความรู้สึกทุกอย่างได้และยิ่งไปกว่านั้น หยางเทวะยังเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย มันเชื่อมต่อกับจิตวิญญาณโดยตรง เรียกว่าไวต่อการสัมผัส และเร้าใจมากกว่าร่างที่แท้จริงเสียอีก!เป่าถงพยายามขึ้นควบ แต่ว่าตอนนี้เธอนอนนิ่งอยู่บนร่างกายของฉินเฉาด้วยความเจ็บปวด ไม่สามารถลุกขึ้นมาได้หยาดน˺าที่ไหลออกมาจากหางตาของเธอ ทำให้ฉินเฉารู้สึกทุกข์ใจ“ให้ข้าช่วยเจ้าเอง!”เหลิ่งเยว่วิ่งเข้ามาทันที เธอยื่นมือไปสัมผัสเรียวขาของเป่าถงพลังแห่งการฟื้นฟูตรงเข้ารักษา ‘อาการบาดเจ็บ’ ของเป่าถงในทันทีฝ่ายฉินเฉาไม่รอช้า เขาพาเป่าถงเคลื่อนไหวด้วยความรักใคร่การเคลื่อนไหวของทั้งสองคนทำให้มังกรสาวตนอื่นๆ หน้าแดงก˹าพวกเธออดไม่ได้ที่จะก้าวเข้าไปล้อมรอบทั้งสองคน และเตรียมตัวพุ่งเข้าไปได้ทุกเมื่อเป่าถงก็หน้าแดงเช่นเดียวกัน ร่างกายของเธอร้
