็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันอีกต่อไป พลังในขั้นผู้ยิ่งใหญ่จะนับว่าเป็นอะไร? พลังของฉันในตอนนี้คือเทพเจ้าสูงสุด”เมื่อพูดจบ หลี่ไป๋ซานก็ชี้นิ้วมาที่ตัวเอง “ถ้านายไม่อยากตาย ฉันก็จะให้โอกาสนายสักครั้ง ถ้านายคุกเข่าลง ยอมจำนนและยอมเป็นทาสรับใช้ฉัน ฉันก็จะไว้ชีวิตให้นาย”“หลังจากที่ได้พลังไป นายก็กลายเป็นคนอวดดีขึ้นมาเลยเหรอ?”ฉินเฉาเบ้ปากอย่างอดไม่ได้ “ถึงจะเป็นหลี่ไป๋ซานก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นสินะ”“ฉันอยู่ยงคงกระพันบนโลกใบนี้แล้ว! นายกล้าดูถูกฉันงั้นเหรอ!”“ตลอดเวลาที่ผ่านมา นายไม่เคยพูดว่าตัวเองอยู่ยงคงกระพันเลยสักครั้ง”ฉินเฉากล่าวเตือนหลี่ไป๋ซาน“หึๆ นายไม่มีพลังที่ไร้เทียมทานขนาดนี้ นายไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกนี้หรอก”หลี่ไป๋ซานหัวเราะออกมา แล้วก้มหน้าลงมองมือทั้งสองข้าง ก่อนที่จะกล่าวออกมาช้าๆ “ตอนนี้ฉันรู้สึกดีมาก…………แต่ว่าความรู้สึกนี้นายไม่มีทางที่จะได้สัมผัสมันหรอก”เมื่อพูดจบ เขาก็กำมือ“เมื่อก่อนฉันไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของโจโฉเลย………….แต่ว่าตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ความรู้สึกโดดเดี่ยวของยอดฝีมือ มันช่างอึดอัดจริงๆ ฉินเฉา ฉันจะให้โอกาสนายอีกครั้ง นายจะเลือกเป็นทาสของฉันหรือจะเลือกทางตาย”“งั้นฉันเลือกที่จะแก่ตาย”ฉินเฉาหัวเราะออกมา“ฉันชื่นชมนายมาก แต่ว่าตอนนี้ นายมันน่าหัวเราะจริงๆ”หลี่ไป๋ซานจ้องมองฉินเฉา แล้วกล่าวเยาะเย้ยออกมา“บางทีนี่อาจจะเป็นหนทางเดียว ที่นายจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อย่างสบายใจ แต่ว่าน
