ล้วจ้องมองไปยังงูน้อยสีขาวที่ลอยอยู่บนอากาศ“ในเมื่อเป็นงูขาว ก็ควรที่จะเป็นงูขาวแต่โดยดี กลับคืนสู่ธรรมชาติไปซะ…………”ร่างกายของงูน้อยที่ขดตัวอยู่บนท้องฟ้าอย่างเงียบงันกระตุกในทันที ก่อนที่พลังในร่างกายจะหมดลงเพียงแค่ชั่วพริบตา งูสีขาวตัวนั้นก็กลายเป็นงูน้อยธรรมดา และหล่นตุบลงมาบนพื้นดินกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ที่ลอยวนเวียนอยู่บนอากาศ หลุดออกมาจากพันธนาการของงูขาวตัวนั้น และลอยมาอยู่รอบตัวหลี่ไป๋ซานในทันที“นี่มันอะไรกัน?”หลี่ไป๋ซานตกตะลึงบ่วงกระบี่วิญญาณอสรพิษตัวนี้ เขาใช้พลังมหาศาลในการสกัดกลั่นมันขึ้นมาแต่เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว มันก็ถูกฉินเฉาทำลายด้วยคำพูดประโยคเดียวงั้นเหรอ?นี่ไม่ใช่แค่วิชาจิตก่อเกิด…………..ดูเหมือนว่าจะมีพลังอื่นรวมอยู่ด้วย!“นี่มัน………..เป็นไปได้ยังไง………”หลี่ไป๋ซานยิ่งตกตะลึงมากขึ้นทุกทีพลังของฉินเฉา………….ดูเหมือนว่าจะเกินความคาดหมายของเขาไปแล้ว!“มาเลย ในเมื่อนายคือสามอสุภะที่ฉันเคยตัดทิ้งไปในอดีต งั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็คือบาปที่ฉันก่อขึ้นมา เวรกรรมของฉัน ฉันจะทำให้มันจบสิ้นลงด้วยตัวเอง”ฉินเฉากล่าวออกมา ก่อนที่จะควบคุมฝนกระบี่ทั่วท้องฟ้าให้พุ่งลงมาใส่หลี่ไป๋ซาน“ทำลายมันซะ!”ฝนกระบี่สีทองพุ่งออกมาจากร่างกายของหลี่ไป๋ซาน ตรงเข้าขัดขวางวิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้างของฉินเฉากระบี่นับพันนับหมื่นเล่มพุ่งเข้าปะทะกัน เกิดประกายแสงระเบิดขึ้นบนท้องฟ้า สว่างไสวเป็นอย่างยิ่งตู้ม! ตู้ม! ตู้ม
