ั่งของนายเท่านั้น แต่วันหนึ่ง ฉันก็ค้นพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิม เวลาที่นายไม่มีความสุข ฉันก็จะไม่มีความสุขไปด้วย เวลาที่นายมีความสุขฉันก็จะหัวเราะไปกับนาย………ดังนั้นฉันถึงได้เริ่มเข้าใจว่า ความรักทำให้คนเรามีจิตวิญญาณ”“หุ่นเชิดคู่ควรที่จะมีความรักด้วยเหรอ?”หลี่ไป๋ซานเบ้ปาก“หึๆ ………นายน่ะ ทั้งเย่อหยิ่งและจองหอง แต่ว่าฉันในตอนนั้นก็ยังตกหลุมรักนายอย่างไม่ลังเล”ซีกล่าวออกมา “ดังนั้นฉันในตอนนี้ถึงได้มีจิตวิญญาณยังไงล่ะ เธอเกิดมาเพื่อนาย แต่ว่าตอนนี้ เธอไม่ได้เป็นของนายอีกต่อไปแล้ว”เมื่อพูดจบ ดวงตาของซีก็เลื่อนมองไปยังฉินเฉาอย่างช้าๆ“มีแค่ผู้ชายคนนี้เท่านั้น………..เขาไม่เคยมองเห็นฉันเป็นหุ่นเชิด…………..เขารู้ว่าฉันเป็นมนุษย์ เป็นมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ถึงนายจะสร้างฉันขึ้นมา และมอบจิตวิญญาณมาให้ฉัน แต่คนที่ปลุกจิตวิญญาณของฉันให้ตื่นขึ้นมาจริงๆ …………….มีเพียงแค่เขาคนเดียว!”“งั้นฉันจะฆ่ามัน”สีหน้าของหลี่ไป๋ซานดูโกรธเคืองขึ้นมาเล็กน้อยเขารู้สึกอึดอัดมาก ความรู้สึกนี้……….ดูเหมือนว่าจะเป็นความหึงหวง?แต่ถึงจะหึงซี แล้วมันจะมีความหมายอะไร?คนที่เขารักไม่ใช่เธอ แต่เป็นอันชิงเป่ยซี!“เพราะฉะนั้น จิตวิญญาณของฉันถึงเป็นของฉินเฉา! ถ้านายฆ่าเขา ฉันก็จะตามไปอยู่กับเขาด้วย! นาย หลี่ไป๋ซาน นายจะไม่มีวันได้อะไรไป!”ซีตะโกนออกมา“เธอคิดว่าฉันจะทำให้เธอสมหวังงั้นเหรอ?”หลี่ไป๋ซานกล่าว แล้วยิ้มอย่างเย็นชา “ร่างก