ว……..นายมันบ้าไปแล้ว……..”ร่างของซีลอยอยู่บนอากาศ เธอรู้สึกได้ว่าวิญญาณของสองพี่น้องตระกูลซูพยายามกระเสือกกระสนเข้ามาหาเธออย่างต่อเนื่อง เธอต่อว่าหลี่ไป๋ซานด้วยความโกรธอย่างอดไม่ได้“เป็นแค่หุ่นเชิด ยังคิดที่จะขัดขืนอีกเหรอ?”หลี่ไป๋ซานแสยะยิ้มอย่างเย็นชา แล้วยื่นมือตบไปทางร่างกายของซีทันใดนั้นซีที่ลอยอยู่บนอากาศก็ถูกตบปากหน้ากากของเธอกระเด็นหลุดออกมาใบหน้าอันงดงามที่เหมือนกับพี่น้องตระกูลซูปรากฏสู่สายตาทุกคน!“ข้าไม่คิดเลย………..ว่าเธอจะเป็นอดีตชาติของพี่น้องตระกูลซู…………”ฮัวเหนียงนอนอยู่บนพื้นอย่างอ่อนแรง เมื่อเห็นแบบนี้ เธอก็ฝืนยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้“เฮ้อ………โชคชะตาเล่นตลกกับคน……….เจตจำนงสวรรค์เล่นตลกกับคน…………”“โชคชะตาไม่เป็นธรรมเลยแม้แต่น้อย…………”เฉินชิงยื่นมือที่สั่นสะท้านไปจับกระบี่ข้างตัว “ทำไม………พวกเราถึงต้องยอมจำนนต่อโชคชะตา! ข้าเชื่อใน………กระบี่ของข้าเท่านั้น…………”พื้นฐานการฝึกตนของเธอถูกหลี่ไป๋ซานทำลายจนหมดสิ้น แม้แต่จะจับกระบี่ของตัวเองยังทำไม่ได้กระบี่ที่เคยจับได้ด้วยปลายนิ้ว ตอนนี้กลับเหมือนมีน˺าหนักเป็นพันชั่งเฉินชิงยังคงพยายามต่อไป แม้เหงื่อจะไหลลงมาบนหน้าผาก แต่เธอยังคงไม่ยอมแพ้“ใกล้จะสำเร็จแล้ว”หลี่ไป๋ซานมองร่างวิญญาณทั้งสองร่างที่เข้ามาใกล้ศีรษะของซีมากขึ้นทุกทีด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง“อีกไม่นาน………..อีกไม่นานเธอก็จะกลับมาแล้ว………..อันชิงเป่ยซี………..”หลี่ไป๋ซานพูดขึ้น พลางเพิ่มพล
