ที่ถูกหยุดกลับมาเดินอีกครั้ง“วิชาจิตก่อเกิด ทำลายล้าง!”ริมฝีปากของหลี่ไป๋ซานกล่าวพึมพำออกมา“อะไรกัน!”เมื่อเห็นพันธนาการแห่งกาลเวลาของตนถูกทำลายอย่างต่อเนื่องดวงตาของโจโฉก็พลันเบิกกว้างนาฬิกาพกในมือแตกเป็นเสี่ยงๆเขาไม่สามารถจินตนาการได้เลยว่า พลังที่เขาใช้ในการท่องจักรวาลมายาวนานจะพ่ายแพ้ยิ่งไปกว่านั้น ยังพ่ายแพ้อย่างราบคาบ!เขา เขาทำใจเชื่อไม่ลงจริงๆ ………..“นายคิดว่าทำไมอิงเทียนถึงกลายเป็นอิงเทียนเซียนซุนได้?”หลี่ไป๋ซานถือกระบี่สีทอง ล่องลอยอยู่บนอากาศ และกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา“ถึงนายจะมีพลังที่ต่อต้านเจตจำนงสวรรค์อย่างการเปลี่ยนแปลงห้วงเวลา แต่เมื่อเผชิญหน้ากับวิชาจิตก่อเกิดของอิงเทียน ทุกสิ่งทุกอย่างก็ใช้ไม่ได้ผล”หลี่ไป๋ซานหัวเราะออกมา “ฉินเฉาดันไม่รู้วิธีใช้พลังทำลายล้างของอิงเทียนน่ะสิ ความสามารถทำลายล้างนี้ ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งมันได้แม้แต่พลังห้วงเวลาของนายก็ถูกทำลายได้อย่างง่ายดายเหมือนกัน”“นี่มัน…….เป็นไปไม่ได้……..”สีหน้าของโจโฉเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ“ไม่ว่านายจะเชื่อหรือไม่เชื่อ มันก็คือความจริง”หลี่ไป๋ซานกล่าว “โจโฉ ยุคแห่งการปกครองของนายสิ้นสุดลงแล้ว”จากนั้นเขาได้ยื่นนิ้วชี้ไปยังโจโฉ“อย่าฆ่าข้าเลย!”โจโฉร้องตะโกนด้วยความตื่นตระหนก “ขะ ข้ายอมมอบสิ่งที่เจ้าต้องการให้เจ้าแล้ว!”สิ้นเสียง เขาได้เรียกมหาเจดีย์แก้ว และขวดหยกลายครามที่ใช้เก็บวิญญาณของซูเหยาออกมา“หึๆ ……..มันสายไปแล้ว
