“ข้าจะไปช่วยจู้หรง!”ก้งกงหยิบง่ามสีดำของตน แล้วพูดขึ้นมา ไอเย็นสีฟ้าแผ่ออกมาจากร่างกาย“รอก่อน!”มหาเทพฝูซีโบกมือ กล่าวออกมาว่า“เจ้ายังมองไม่เห็นอีกเหรอ………..ว่าพลังของจู้หรงทำอะไรโจโฉไม่ได้?”“มันจะเป็นเช่นนั้นได้ยังไง? จู้หรงคือเทพแห่งอัคคีนะครับ!”ก้งกงรู้ดีถึงพลังอำนาจของจู้หรงในสวรรค์เบื้องบนแม้จะต่อสู้กับมหาเทพฝูซี จู้หรงก็ไม่มีทางหวั่นไหว!โจโฉแข็งแกร่งมากจริงๆ เหรอ?“ดูเหมือนว่าเขาจะมีความสามารถบางอย่าง………….ข้าคิดว่าหากอิงเทียนต่อกรกับเขาได้………..งั้นก็อาจจะมีเพียงพลังเทพเท่านั้น ที่สามารถทำลายการป้องกันของเขา”มหาเทพฝูซีวิเคราะห์ ก่อนที่จะพูดออกมา“ใช่……….ข้าเองก็เห็นเบาะแสบางอย่างเหมือนกัน ข้าจะลองไปสู้กับเขาดู”หนี่วาพยักหน้าเทพร่างงูหัวคนทะลุผ่านเมฆสีทองลงไปข้างล่างทันที“โอ้? ในที่สุดก็มีคนทนไม่ไหวแล้วสินะ”โจโฉเงยหน้าขึ้น อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสนใจขึ้นมา“หวังว่าเจ้าจะทำให้ข้ารู้สึกสนุกได้มากกว่านี้”“จู้หรง ถอยออกไป!”หนี่วาพุ่งตัวลงมาบนสนาม จากนั้นกล่าวกับจู้หรงผู้สูญเสียจิตวิญญาณในการต่อสู้ทางด้านข้าง“ครับ…….”สีหน้าของจู้หรงทั้งหมองหม่นและซีดเซียว เขาพ่ายแพ้ครั้งใหญ่แบบนี้เป็นครั้งแรกแต่พระนางหนี่วาออกปากแล้ว จะไม่ฟังก็ไม่ได้จู้หรงบินกลับขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยท่าทีสิ้นหวังพระนางหนี่วาลอยอยู่ฝั่งตรงข้ามโจโฉ หางงูท่อนล่างค่อยๆเปลี่ยนไป เพียงชั่วพริบตาเดียว ขาหยกที่สวมกางเกงหนังงูก็ปรากฏขึ
