ของโจโฉ ได้สร้างความหวาดกลัวให้กับพวกเขาเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ทุกคนที่อยู่ในศูนย์บัญชาการต่างก็พากันเงียบสนิทแม้แต่เทพเซียนเหล่านี้ก็ยังต่อกรไม่ได้…………โลกใบนี้สิ้นหวังแล้วจริงๆ เหรอ?“เฮ้อ……….ดูเหมือนว่าสวรรค์เบื้องบนก็พึ่งพาไม่ได้เหมือนกัน”ซูจีมองเมฆสีทองบนท้องฟ้าที่ค่อยๆ หายลับไป แล้วส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้“ไม่เป็นไรหรอก………..นายท่านฉินกำลังจะออกมาแล้ว”เสี่ยวไป๋กล่าวออกมาเพราะรู้สึกได้ว่านายท่านฉินกำลังจะออกมา พวกเธอถึงได้ล่วงหน้ามาที่นี่ก่อน“อืม……….ความหวังของมนุษยชาติ………..อยู่ในมือของฉินเฉา………….”ภายในใจของหุ่นเชิดปีศาจสาวสวยเต็มไปด้วยความหวัง“น่าเบื่อชะมัด โจมตีแค่นี้ก็วิ่งหนีไปซะแล้ว”โจโฉเก็บนาฬิกาพกกลับมา แล้วส่ายหน้าอย่างอดไม่ได้ “ข้าเหงาจริงๆ พวกเจ้าจะมาเล่นกับข้าก่อนไหม?”โจโฉหันไปมองหุ่นเชิดปีศาจสาวสวยเหล่านั้น แล้วเอ่ยถามออกมา“ลืมไปได้เลย”ซูจีคลี่ยิ้ม แล้วพูดขึ้นมาว่า “ถ้าฉินเฉายังไม่มา พวกเราก็จะไม่ลงมือ”“โธ่ น่าเบื่อเกินไปแล้ว”โจโฉส่ายหน้าอีกครั้ง “ฉินเฉาก็มาช้าจริงๆ …………คงไม่ใช่ว่ากลัวจนไม่กล้ามาหรอกนะ?”“โจโฉ แกพูดแบบนั้น ฉันว่ามันไม่ถูกต้อง”ในเวลานี้ เสียงหนึ่งได้ดังก้องขึ้นมาในจัตุรัสเทียนเหมินอย่างช้าๆร่างของผู้ชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากความว่างเปล่าเมื่อเห็นร่างนี้ ทั้งหลิวจางและหลัวเจิ้นเทียนที่นั่งอยู่หน้าจอต่างก็ถอนหายใจออกมาทันทีผู้คนนับไม่ถ้วนที่นั่งอยู่หน้าจอก็ถอนหาย
