่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวนั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นเฮยฉีหลินในเวลานี้เฮยฉีหลินสวมใส่อาภรณ์ลายมังกรดูหรูหรา สง่างาม วาดรอยยิ้มหยิ่งผยองขึ้นบนใบหน้า“ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเจ้า”ซวนหยวนอิงจี๋ลูบหยกภูตยมราชของตน และกล่าวอย่างเย็นชา“หากเจ้าใกล้เข้ามาอีกก้าวเดียว ข้ารับรองได้เลยว่าบ้านของเจ้าจะกลายเป็นนรก 18 ขุม”“โอ้ๆๆ ซวนหยวนอิงจี๋ ทำไมเจ้าถึงได้อารมณ์ร้อนนัก?”เฮยฉีหลินแสยะยิ้ม “แต่ข้าก็ชอบที่เจ้าอารมณ์ร้อนเช่นนี้ เจ้าจะลองใช้หยกภูตยมราชของเจ้าดูก็ได้ ดูซิว่ามันจะสามารถพาเฮยฉีหลินผู้นี้ไปจองจำได้หรือไม่”“เจ้ากล้าหาญขึ้นมากจริงๆ ………”ซวนหยวนอิงจี๋สบตามองอย่างเย็นชา“ซวนหยวนอิงจี๋ที่รัก เจ้าคิดว่าข้าจะไม่หาทางยับยั้งหยกภูตยมราชของเจ้าเลยเหรอ?”เฮยฉีหลินหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ “เอาเลย เจ้าลองดูสิ พาตัวข้าไปเลย”ซวนหยวนอิงจี๋ไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย เมื่อเห็นว่าเฮยฉีหลินยังคงนั่งนิ่งด้วยความสงบเขา………..มีวิธียับยั้งหยกภูตยมราชจริงเหรอ?“เจ้าคิดว่าที่ข้าหลบซ่อนตัวมานานถึงเพียงนี้ เพราะว่าข้ากำลังทำอะไรอยู่? ข้าหาทางยับยั้งหยกภูตยมราชอยู่ยังไงล่ะ!”เฮยฉีหลินกล่าวออกมา แล้วชี้ไปที่มงกุฎที่สวมอยู่บนศีรษะของเขา“นี่คือมงกุฎที่สร้างขึ้นมาจากหินสามภพ มันสามารถทำให้ข้าก้าวข้ามวัฏสงสาร และหลุดพ้นออกมาจากสรรพชีวิตในสามภพภูมิได้ หยกภูตยมราชของเจ้าสามารถจองจำคนที่อยู่ภายในสามภพภูมิได้เท่านั้นคิดจะจองจำข้างั้นเหรอ? หึๆๆ …………
