้วว่าฉันเป็นใคร นายก็ควรที่จะรู้ด้วยว่าฉันกำลังจะทำอะไร”ฉินเฉาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แล้วกล่าวกับมหาเทพฝูซี“บังอาจ!”เทพผู้มีไฟลุกโหมทั่วร่างกายทางด้านข้าง กล่าวขึ้นมาด้วยความโกรธ “บังอาจกล่าวกับมหาเทพฝูซีด้วยวาจาเช่นนี้! สมควรตายนัก!”สิ้นเสียง เขาก็ยื่นมือข้างหนึ่งชี้มาที่ฉินฉาเพลิงสีแดงเข้มระเบิดใส่ฉินเฉาทันทีตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!เพลิงระเบิดใส่ร่างของฉินเฉาเข้าอย่างจัง ฉินเฉาหลบไม่พ้น ทำให้แขนซ้ายของเขาถูกระเบิดออกไปโชคดีที่เขายังมีพลังของเหลิ่งเยว่อยู่ด้วย พลังนั้นรีบช่วยฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของฉินเฉา ทำให้ร่างกายของเขากลับมาเป็นปกติอีกครั้งแต่ฉินเฉาเดือดดาลมากหมอนั่นคงจะเป็นจู้หรง เทพแห่งอัคคีดันมาโจมตีเขาซะได้ น่าชังจริงๆ!“เหอะ เป็นแค่คนไร้ประโยชน์เท่านั้น มีพลังเพียงแค่นี้ แต่ยังกล้ากล่าววาจาเช่นนี้กับมหาเทพฝูซี!”เมื่อเห็นว่าฉินเฉาไม่สามารถต่อต้านเพลิงของตนได้ จู้หรงก็ยกมือขึ้นกอดอก กล่าวเหยียดหยามออกมา“บัดซบ………..”ฉินเฉากำหมัดแน่นร่างที่แท้จริงของเขากำลังฝึกตนเพื่อแก้ไขวิกฤตการณ์ของโลกตอนนี้มีแต่จะต้องยอมรับความอัปยศจากเทพเองซวยพวกนี้เท่านั้นในตอนนี้ ฉินเฉานึกอยากจะปลดปล่อยร่างที่แท้จริงของตัวเองออกมาเข่นฆ่าสวรรค์เบื้องบนทำให้พวกมันจมกองเลือด พวกมันจะได้มีสติและได้รับรู้บทเรียนบ้าง!ดวงตาของฉินเฉากลายเป็นสีแดงในทันทีแต่เขาสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ สองหน และปล่อยลมหายใจเย็นๆมาโอบล้อมร่างกาย
