โกวหมาง คือเทพแห่งฤดูใบไม้ผลิ มีหน้าที่ในการดูแลการเจริญเติบโตของพืชพรรณ ภาพแรกที่เห็นคือหน้าเป็นคน ตัวเป็นนกเหยียบอยู่บนมังกรโบราณสองตัวนี่คือสิ่งที่หนีฉางบอกเขา มังกรที่เป็นพาหนะของโกวหมางในอดีตก็คือเผ่ามังกรไม้โบราณของพวกเธอโกวหมางน่าจะมีพลังอยู่ในขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้า ซึ่งเป็นระดับพลังที่พบเห็นกันได้มากที่สุดในสวรรค์เบื้องบนฉินเฉาคิดในใจ แม้แต่ระดับพลังที่พบเห็นได้มากที่สุดในหมู่เซียนก็ยังเป็นขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้า เห็นได้ชัดเจนว่าขุมพลังอำนาจของสวรรค์เบื้องบนนั้นแข็งแกร่งมากมิน่าล่ะถึงได้กล้าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับสวรรค์ภายใต้การนำทางขององครักษ์เฝ้าประตู โกวหมางมุ่งหน้าเข้าสู่ตำหนักหลิงเซียวอย่างช้าๆโกวหมางผู้นี้แต่งกายด้วยอาภรณ์สีเหลืองเขียว ประดับประดาไปด้วยใบไม้สีเขียวขจี ดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นอย่างยิ่งแม้ว่าจะเป็นเทพแห่งฤดูใบไม้ผลิ แต่ฉินเฉากลับรู้สึกว่าใบหน้าของชายคนนี้ดูหยิ่งยโสมาก“เทพจากสวรรค์เบื้องบน โกวหมาง ได้พบหน้าเซียนจากสวรรค์ทุกท่านแล้ว”โกวหมางยืนอยู่ใจกลางตำหนักหลิงเซียว แล้วประสานมือคำนับรอบด้าน“บังอาจ!”ไท่ไป๋จินซินปัดแส้หางจามรีในมือ แล้วตวาดออกมา “เซียนจากสวรรค์เบื้องบนไร้มารยาทเช่นนี้กันหมดเลยเหรอ! อยู่ต่อหน้าจักรพรรดิสวรรค์ของพวกข้า แต่ยังกล้าทำตัวหยาบคาย!”“จักรพรรดิสวรรค์?”โกวหมางแสยะยิ้มมุมปาก“จักรพรรดิสวรรค์ที่ไหนกัน? ได้รับการยอมรับจากสวรรค์เบื้องบนหรือไม่
