ฝ่าเท้า และพาฉินเฉาทะยานเข้าไปในตำหนักหลิงเซียวหน้าประตูของตำหนักหลิงเซียว มีเทพเฝ้าประตูหน้าตาดุดันขึงขังเป็นจำนวนมากเมื่อเห็นแม่ทัพนายนั้น พวกเขาก็ทำท่าจะเข้ามาขวางแต่ทันทีที่เห็นฉินเฉาอยู่ข้างหลัง สีหน้าของพวกเขาก็พลันซีดเซียวและรีบขยับหลีกทางไปทางด้านข้าง ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจใครจะกล้าไปยั่วยุเทพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่คนนี้!นั่นไม่ใช่การรนหาที่ตายหรอกเหรอ!ถึงแม้ว่าตำหนักหลิงเซียวจะเป็นสถานที่ที่ไม่ว่าเซียนคนใดก็ไม่สามารถเข้าออกได้ตามใจ แต่สำหรับฉินเฉา………….ไม่รวมถึงชื่อนี้อย่างแน่นอน!ตำหนักหลิงเซียวไม่ต่างอะไรไปจากสวนหลังบ้านของเขา นึกอยากจะมาก็มา นึกอยากจะไปก็ไปได้ตามสะดวก“วันนี้บนสวรรค์มีเรื่องสำคัญพอดี ฝ่าบาทกำลังพบปะกับบรรดาเซียนอยู่ในตำหนักหลิงเซียวครับ”แม่ทัพกล่าวกับฉินเฉาแม้แต่จักรพรรดิสวรรค์ก็ไม่ได้นั่งอยู่ในตำหนักหลิงเซียวทุกวันตำหนักหลิงเซียวก็เหมือนกับออฟฟิศที่ใช้ในการทำงาน เมื่อมีธุระอะไรก็จะเข้ามาที่นี่ แต่ถ้าไม่มีธุระ จักรพรรดิสวรรค์ก็จะไม่ออกมาแสดงตัวและการพบเจอฉินเฉาก็คงจะถือว่าเป็นธุระที่สำคัญมากเมื่อฉินเฉาเข้าไปในห้องโถง เขาก็พบจิ่วเทียนเซียนเฟยในอาภรณ์สีทอง กำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์หยกทองคำในห้องโถงอันโอ่อ่าเมื่อเห็นว่าฉินเฉาเข้ามา สายตาของจิ่วเทียนเซียวเฟยก็แสดงความตื่นเต้นดีใจออกมาอย่างปิดไม่มิดนับตั้งแต่ที่เธอขึ้นมาบนสวรรค์ เธอก็ไม่ได้เจอฉินเฉาอีกเลยว่ากันว่าไม่เจอกั
