ฉินเฉาอ้าปากพูดขึ้นมาอย่างช้าๆ “ก่อนที่โจโฉจะจากไป เขาบอกฉันว่า ให้ฉันจัดการกับพิภพหลิงได้ตามใจชอบเลย ความเป็นความตายของแกไม่มีความหมายอะไรสำหรับเจ้านั่นหรอก”“อะ อะไรนะ…….”เอลิอัสตัวสั่นสะท้านทันที“ข้าไม่เชื่อ ข้าไม่เชื่อหรอกว่าท่านโจโฉจะพูดแบบนั้นออกมา!”“งั้นแกก็ลองติดต่อโจโฉดูสิ ลองดูว่าแกจะหาเขาเจอไหม”ฉินเฉาแสยะยิ้มมุมปากเย้ยหยันตอนนี้โจโฉน่าจะยังคงตื่นเต้น ไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไรหรอกหมอนั่นอยากเห็นเขาพัฒนา และมาต่อสู้กันใจจะขาดหมอนั่นไม่มีทางจัดการเขาเพื่อเอลิอัสในใจของโจโฉ เอลิอัสไม่มีคุณค่าอะไรเลยสำหรับโจโฉ ทุกคนเป็นแค่มดที่ไร้คุณค่าฉินเฉาเคยสัมผัสความรู้สึกนั้นมาแล้วในระหว่างที่เขากำลังฝึกตน ครั้งหนึ่งเขาเคยสับสนจนเกือบจะหลงผิดความรู้สึกที่ตัวเองมีอำนาจสูงสุดในสวรรค์และใต้หล้า เขาเองก็เคยสัมผัสมาแล้วเหมือนกันในสภาวะอารมณ์นั้น มันเหมือนกับว่าเขาเป็นมนุษย์คนเดียวบนโลกส่วนคนอื่นเป็นเพียงมดตัวเล็กๆ ที่คืบคลานอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขาเหยียบย˹าก็ตาย บีบเคล้นก็ตาย ตัวเล็กจ้อยเกินกว่าจะเก็บมาใส่ใจพระเจ้าก็อาจจะรู้สึกแบบเดียวกันฟ้าดินไร้เมตตา ปฏิบัติต่อสรรพสิ่งคล้ายสุนัขในสายตาของพระเจ้า ทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกนั้นเหมือนกันหมด ไม่ว่าจะดีหรือเลว เขาก็ไม่เห็นมันอยู่ในสายตาฉินเฉาได้กำจัดจิตมารนั้นไปแล้วแต่สำหรับโจโฉ พลังของเขาอยู่ในระดับที่ครอบคลุมไปทั่วทั้งจักรวาลการที่เขาจะมีความคิดแบบนี้ มัน