เอาไว้ตั้งแต่เช้าตรู่แล้วใช้ความคล่องแคล่วว่องไวอันแปลกประหลาดของเธอ ทิ้งสะเก็ดน˺าแข็งกับเงาเอาไว้ด้านหลัง เพื่อหลบหนีการโจมตีจากหนวดของเอลิอัสสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับมีความคล่องแคล่วสูงพออยู่แล้ว เมื่อรวมกับความเร็วของพยัคฆ์ปีศาจ เธอก็ยิ่งต่อต้านเจตจำนงสวรรค์เข้าไปใหญ่เอลิอัสเหงื่อไหลไปทั่วหน้าผาก เขาสัมผัสไม่ได้แม้แต่ชายเสื้อของซูจีเลยด้วยซ˺า“ฮิๆ รองผู้นำดินแดนของพิภพหลิงมีความสามารถแค่นี้เองเหรอ?”ซูจีเคลื่อนที่ไปทางด้านข้างด้วยความคล่องแคล่ว ในขณะเดียวกันก็เยาะเย้ยอีกฝ่ายไปด้วย“นายมีดีแค่พลังป้องกัน หรือจะเรียกอีกอย่างก็คือมีกระดองเต่าหนาเตอะ แต่พลังโจมตีกลับห่วยแตก ความเร็วก็ช้าแสนช้า ยังมีหน้ามาบอกว่าคุณหนูตระกูลซูไม่คู่ควรกับนายอีก! อยากให้เป็นทาสของนายเนี่ยนะ? หน็อย หน้าไม่อายจริงๆ!”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ซูจีก็โกรธมากแต่เธอยังอดทนเอาไว้ เพียงแค่หลบหลีก ไม่ได้โจมตีอีกฝ่ายอีกครั้งฝ่ายเอลิอัสรักษาสีหน้าของตัวเองไม่ได้แล้วยังมีลูกน้องของเขายืนอยู่ด้านหลัง แต่ต่อหน้าคนพวกนั้นแม้กระทั่งผู้หญิงคนเดียว เขาก็ยังจับตัวไม่ได้!แบบนี้เขาจะยังอยู่ในตำแหน่งรองผู้นำดินแดนได้ยังไง!“ข้าต่อให้เจ้าแค่ครั้งสองครั้ง แต่เจ้าจะอวดดีเกินไปแล้ว!”เอลิอัสตะโกนก้อง หนวดของเขาหยุดการโจมตีในทันทีเขาค้นพบแล้วว่าถึงจะโจมตีแบบนี้ต่อไป มันก็ไม่มีประโยชน์ความเร็วของเขาในตอนนี้ ยังรวดเร็วไม่เท่าสาวสวยตรงหน้า“ตอนนี้
