ัวเราะออกมาดังลั่น เขารู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก“สมควรตาย……….”ซูจีกัดฟันกรอด เธอพยายามดิ้นออกมาจากหนวดเส้นนั้นแต่เธอไม่มีเรี่ยวแรงเลย เรื่องนี้ทำให้เธอเศร้าใจมากจริงๆฉินเฉา………นายอยู่ที่ไหน……..พวกเรา…………จะต้านทานไม่ไหวแล้วนะ…………“ข้าจะไปช่วยพวกเธอ!”ฉินอี้รีบคว้ากระบี่ของตัวเอง และทำท่าจะพุ่งตัวออกไปจากเทือกเขาทรายเหลือง“หยุดนะ!”กุ่ยซุนคว้าหลังคอของฉินอี้ แล้วเหวี่ยงเขาไปอีกด้านหนึ่ง“มาขวางข้าทำไม ข้าจะไปช่วยแม่!”ฉินอี้ร้อนใจเป็นอย่างมาก“มีนิสัยหยาบคายเหมือนคนเป็นพ่อไม่มีผิด!”หลูเหม่ยจวนตวัดสายตามองฉินอี้จากทางด้านข้าง“อย่าเพิ่งหุนหันพลันแล่นเลย……….”อาเธน่าพยายามปลอบใจฉินอี้อย่างอ่อนโยนแต่ก็ไม่ยากเลยที่จะได้ยินน˺าเสียงสั่นๆ ของเธอ“ตอนนี้พวกนั้นยังไม่เป็นอะไร……….แต่ถ้าเธอเข้าไป เอลิอัสจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น และจะยิ่งมีตัวประกันมากขึ้น………….”“งั้นตอนนี้ข้าควรจะทำยังไง!”ฉินอี้กำกระบี่แน่น ดวงตาของเขาฉายชัดถึงความเกลียดชังเขารู้สึกว่าตัวเองไร้ความสามารถเป็นครั้งแรกถ้าเขาเก่งกาจเหมือนอย่างพ่อก็คงจะดี!แม่พูดถูก เขายังอ่อนแอเกินไป!เขายังฝึกฝนมาไม่พอ!ถ้าวิกฤตนี้ผ่านพ้นไป เขาจะต้องฝึกฝนให้หนักขึ้นกว่านี้!ในสนามรบครั้งต่อไป เขาจะต้องไม่กลายเป็นภาระให้พ่อของเขาอีก!“ตอนนี้มีแค่ทางเดียว………..คือรอให้พ่อของเธอกลับมา……….”อาเธน่าจ้องมองเอลิอัสที่อยู่ด้านล่าง แล้วขบเม้มริมฝีปากของตัวเองแน่น“มีแค่เขา………..ที่จะส
