ือนว่าสถานการณ์จะไม่ได้ดีอย่างที่ฉินเฉาจินตนาการเอาไว้ในเวลานี้ สายฟ้าสีทองค่อยๆ สลายหายไปกระแสไฟฟ้าสีทองแผ่กระจายออกไปตามพื้นดินแต่ที่จุดศูนย์กลางของกระแสไฟฟ้าเหล่านั้น มีชายคนหนึ่งกำลังยืนนิ่งงันอยู่จากจักรพรรดิแห่งสัตว์ที่สูง 3 เมตรก่อนหน้านี้ ก็กลายเป็น 2 เมตรอีกครั้งร่างกายของเขาดูเลือนราง ชุดเกราะแสงสีทองพลันปรากฏขึ้นมามือซ้ายถือขวานสีทอง มือขวาถือค้อนสงครามเขาช่างดูทระนงองอาจ เสื้อคลุมสีทองอันสง่างามปรากฏขึ้นมาด้านหลัง ดูน่าเกรงขามเป็นอย่างยิ่งกลิ่นอายของทวยเทพหลั่งไหลออกมารอบด้าน“เทพแห่งสัตว์ประทับร่าง”จักรพรรดิแห่งสัตว์ลืมตาขึ้นมาเล็กน้อย ลำแสงสีทองที่มีพลังทำลายพุ่งออกมาจากดวงตาของเขา ทำให้ฉินเฉาไม่สามารถมองตรงๆได้เป็นพลังที่แข็งแกร่งอะไรอย่างนี้เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว พลังของจักรพรรดิแห่งสัตว์ก็เข้าสู่ขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์ระดับสุดท้ายเสียแล้วที่แท้นี่ก็คือที่พึ่งของหมอนั่นสินะ?“ตอนนี้ข้ามีพลังของเทพเจ้าแล้ว เจ้าไม่ควรค่าพอให้พูดถึงอีกต่อไป”เมื่อพูดจบ เขาก็ยกนิ้วขึ้นมาทันใดนั้นเอง ค้อนยักษ์สีทองก็กระแทกเข้าใส่หน้าอกของฉินเฉามันโจมตีร่างของเขาให้ลอยขึ้นไปบนอากาศ และตกลงมาบนพื้นดินที่ไกลออกไปหลายร้อยเมตรทันที“มด เจ้าคือมดที่ไม่ควรค่าพอให้พูดถึง”จักรพรรดิแห่งสัตว์กล่าวเย้ยหยันแต่ในเวลานี้ ฉินเฉาที่ควรจะหมดสติไปกลับลุกขึ้นยืนอีกครั้งพร้อมทั้งปัดฝุ่นบนเสื้อผ้า แล้วเบ้ปากพูดออก
