เฉาเริ่มคาดเดาในใจอำนาจบารมีของโจโฉเป็นที่เลื่องลือไปไกลจริงๆ“มาเป็นมือขวาของข้า”จักรพรรดิแห่งสัตว์กล่าวออกมา พร้อมกับยื่นกรงเล็บสัตว์ร้ายไปยังฉินเฉา “มันยังดีกว่าให้เจ้าตายอยู่ในเงื้อมมือของข้า”“ฉัน ฉินเฉาจะไม่ยอมทำตามคำสั่งของใคร”ฉินเฉายืนนิ่งงัน ดวงตาเปล่งประกายด้วยความหนักแน่นมั่นคง“ถ้าพวกแกทุกคนเกรงกลัวโจโฉกันนัก งั้นก็ให้ฉินเฉาคนนี้เอาชนะหมอนั่นเอง”“นั่นเป็นเพราะว่าเจ้ายังไม่รู้ว่าโจโฉมีพลังแข็งแกร่งขนาดไหน! มีคำกล่าวที่ว่า ลูกวัวแรกเกิดไม่เกรงกลัวเสือ ตอนนี้เจ้าก็เป็นเช่นนั้น แต่หลังจากที่เจ้ารู้แล้วว่าเขาแข็งแกร่งแค่ไหน เจ้าก็จะไม่คิดแบบนี้อีกต่อไป!”จักรพรรดิแห่งสัตว์กล่าวออกมา“ถ้าไม่ลองดู แล้วจะรู้ได้ยังไง? พ่ายแพ้ไปโดยที่ยังไม่ได้ต่อสู้ ดูท่าทางเผ่าบิสเตอร์ของแกคงจะชอบทำแบบนั้น”“อย่างเจ้าจะไปรู้อะไร!”สีหน้าของจักรพรรดิแห่งสัตว์เปลี่ยนไปทันที เขากำอุ้งมือตัวเองแน่น ริมฝีปากก็คำรามเสียงต˹าออกมา“เจ้าไม่รู้เรื่องอะไรเลยแท้ๆ คนนอกดินแดนผู้โง่เขลา!”ถึงแม้ว่าดวงตาของเขาจะแผ่จิตสังหารออกมา แต่มันก็ไม่สามารถปกปิดความหวาดกลัวได้ภาพในอดีตหวนกลับมาอยู่ตรงหน้าจักรพรรดิแห่งสัตว์ผู้ชายคนหนึ่งกำลังยืนอยู่บนท้องฟ้า ทุกการเคลื่อนไหวของเขาได้คร่าชีวิตของปราชากรชาวบิสเตอร์ไปถึงครึ่งหนึ่งความหวาดผวาที่อีกฝ่ายได้ทิ้งไว้ให้เขา………….มันอัดแน่นอยู่ภายในใจตลอดเวลา และไม่สามารถลบเลือนได้ถึงแม้ว่าจะเ