งพวกเจ้ามันเล็กจ้อยเหมือนกับมดในสายตาของพวกข้า!”“หน็อย ข้าเกลียดคนพรรค์นี้ที่สุด!”กุ่ยซุนนึกถึงซวนหยวนอ้าวเทียนขึ้นมา จึงอดไม่ได้ที่จะยิงธนูออกไปอีกครั้งพลังของพายุอสูรโลหิตควบแน่นอยู่บนคันธนูและลูกศรอีกครั้งหนึ่งลูกศรทั้ง 10 ดอกเล็งไปยังรองผู้นำดินแดนเอลิอัส“คนโง่มักจะไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน˺าตาสินะ”เอลิอัสเบ้ปาก เขาอ้าแขนทั้งสองข้าง รับพลังของกุ่ยซุนด้วยความเต็มใจการกระทำนี้มีความหมายที่ตรงไปตรงมามาก เขากำลังยั่วยุกุ่ยซุนโดยบอกเป็นเชิงว่า เขาไม่สนใจการโจมตีของเธออย่างสิ้นเชิง“บัดซบ! จะดูถูกข้าเกินไปแล้ว!”กุ่ยซุนเดือดดาลเป็นอย่างยิ่งลูกศรทั้ง 10 ดอกเต็ม ที่ไปด้วยปราณอสูรโลหิตพัวพันอยู่รอบๆ ถูกปลดปล่อยออกไปทันทีฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!ลูกศรทั้ง 10 ดอกพุ่งทะยานเสียดอากาศและพัวพันเข้าหากันก่อนที่จะก่อตัวเป็นพายุลูกยักษ์ที่ดูคล้ายกับมังกรสีแดงทอง และกลืนกินเอลิอัสเข้าไป“เปล่าประโยชน์……………ไม่รู้ว่าข้าต้องพูดอีกสักกี่ครั้ง เจ้าถึงจะเข้าใจ”เอลิอัสเหยียดยิ้มพายุลูกนั้นถาโถมเข้าใส่ร่างกายของเขา แต่ในที่สุดมันก็ค่อยๆสลายไป และทำอะไรเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย!พายุอสูรโลหิตที่สามารถทำลายกองทัพใหญ่ทั้ง 3 หน่วยได้ กลับไม่มีผลใดๆ เมื่อเผชิญหน้ากับรองผู้นำดินแดน“นี่……….เป็นไปได้ยังไง………”หัวใจของกุ่ยซุนเต้นกระตุกพายุอสูรโลหิตของเธอมันใช้ไม่ได้ผลจริงๆ เหรอ?หรือว่าคันธนูที่พ่อหนุ่มฉินมอบให้เธอจะใช้ไม่ได้เสียแล้ว
