ุ่ยซุนไปมากมายเท่าไหร่แต่พลังนี้ก็เพียงพอที่จะคร่าชีวิตของกุ่ยซุน!แต่ทันใดนั้นเอง กุ่ยซุนได้คลี่ยิ้มออกมาอย่างกะทันหัน“ฮิๆๆ ……….ดูเหมือนว่าภารกิจของข้าจะเสร็จสิ้นแล้ว เอลิอัส เจ้าช่างน่าสนใจจริงๆ ………….แต่คนอย่างเจ้าน่ะ ปล่อยให้พ่อหนุ่มฉินกังวลไปเองเถอะ………..ข้า……….ไม่อยู่เล่นกับเจ้าแล้ว!”“เจ้าหนีไม่พ้นหรอก”เอลิอัสกล่าวอย่างไร้ความปรานี “ความตายคือทางออกเดียวของเจ้า เตรียมตัวตายซะ! เจ้าทำลายกองทัพของข้าไปถึง 3 หน่วย นี่คือจุดจบที่เจ้าสมควรได้รับ!”สิ้นเสียง หนวดทั่วร่างกายก็เตรียมพร้อมที่จะปลดปล่อยการโจมตีออกมาแต่ในช่วงเวลาวิกฤต ลำแสงสีม่วงกลับเปล่งแสงออกมาจากร่างกายของกุ่ยซุนอย่างกะทันหัน มันดูคล้ายกับหลุมดำที่ดูดเอาร่างของกุ่ยซุนเข้าไปข้างใน หายตัวไปต่อหน้าต่อตาเอลิอัสทันทีฟ้าว! ฟ้าว! ฟ้าว!และในเวลาเดียวกัน การโจมตีของเอลิอัสก็ได้เริ่มต้นขึ้นแต่เนื่องจากเป้าหมายหายตัวไปแล้ว ลำแสงสีแดงจากดวงตาเหล่านี้จึงปลดปล่อยออกไปรอบทิศทางแทนยานอวกาศและยานเทอร์มิเนเตอร์จำนวนไม่มากนักที่โชคดีรอดพ้นมาได้ กลับต้องพบเจอกับการโจมตีอันน่าสลดใจอีกครั้งเปลวเพลิงปะทุออกมาอย่างต่อเนื่องซากปรักหักพังลอยกระจัดกระจายไปทุกแห่งหนเอลิอัสลอยเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางจักรวาล ตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่างกายเหยื่อที่เขาจับได้ กลับหนีไปแล้ว!บัดซบ!บัดซบจริงๆ!และในเวลานี้ เอลิอัสก็ต้องประหลาดใจเมื่อค้นพบว่า บนป้อมปราการอวกาศที่อ