ม่คิดเลยว่าหน่วยอัศวินย่าหลงจะพ่ายแพ้แบบนี้!“ฟันพวกมันเข้าไป! อย่าทำให้หน่วยอัศวินย่าหลงต้องขายหน้า!”ออสเซนคำรามลั่นทันทีบนกระบี่ของเขาห่อหุ้มด้วยปราณแห่งการต่อสู้สีแดง เขาฟาดฟันต่อสู้อย่างหนักหน่วง จนลดจำนวนของนักรบจักรกลได้เป็นจำนวนมากฉินเฉาประหลาดใจมากทีเดียว“สมาชิกแต่ละคนในหน่วยอัศวินย่าหลงน่าจะมีพลังเหนือกว่าขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้า มิน่าล่ะ จักรพรรดิแห่งสัตว์ถึงได้เชื่อมั่นในหน่วยอัศวินย่าหลงมากขนาดนี้”“นับรบของข้าจะจัดการหน่วยอัศวินย่าหลงให้หมอบเอง”ชือโหยวที่อยู่ใกล้ๆ แสยะยิ้มออกมา “พวกเขาไม่ได้เจอคู่ต่อสู้ที่สมน˺าสมเนื้อมานานแล้ว!”ในระหว่างที่พูดคุยกันอยู่นั้น นักรบเผ่าจิ่วหลีแต่ละคนต่างก็มีท่าทีตื่นเต้น“ฮ่าห์! ฮ่าห์! ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!”นักรบเผ่าจิ่วหลีถือขวานในมือ พุ่งเข้าใส่หน่วยอัศวินย่าหลงอย่างฉับพลันนักรบในเผ่าจิ่วหลีเหล่านี้ คือนักรบที่บ้าคลั่งในการต่อสู้มาตั้งแต่กำเนิด เมื่อได้เห็นเลือดและการเข่นฆ่า พวกเขาก็ยิ่งรู้สึกฮึกเหิมราวกับได้โด๊ปยาหน่วยอัศวินย่าหลงควบคุมกิ้งก่ายักษ์ เข้าต่อสู้โรมรันกับนักรบคลั่งในเผ่าจิ่วหลีเหล่านี้ทันทีถึงแม้ว่าพลังของหน่วยอัศวินย่าหลงจะอ่อนแอกว่านับรบคลั่งเผ่าจิ่วหลี แต่ก็ชนะในแง่ของจำนวนคน ภายใต้คนหนึ่งคน ยังมีคนอีกเป็นภูเขา ทำให้พวกเขาต่อกรกับนักรบคลั่งเผ่าจิ่วหลีได้อย่างสูสีการต่อสู้เช่นนี้ช่างยอดเยี่ยมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ทั้งฉินเฉาและจักร
