ักรพรรดิแห่งสัตว์ นายคงจะเห็นแล้วสินะ ว่าปริมาณไม่ได้เป็นตัวตัดสินทุกอย่าง”เสียงของซูเฟยดังขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เสียงของเธอตรงเข้าไปในหูของจักรพรรดิแห่งสัตว์“ส่งอัศวินย่าหลงของนายออกมา แล้วฉันจะไม่ใช้อาวุธดาวเทียมและลงไปร่วมต่อสู้ในสนามรบ”“ออสเซน! ออกศึก!”จักรพรรดิแห่งสัตว์คำรามลั่น “ถึงเวลาทำลายความอัปยศของพวกเจ้าแล้ว!”“เพื่อเผ่าพันธุ์บิสเตอร์!”“เพื่อเผ่าพันธุ์บิสเตอร์!”หน่วยอัศวินย่าหลงทุกนายต่างเดินตามออสเซน และชูกระบี่เล่มยักษ์ในมือขึ้นมากิ้งก่ายักษ์ของหน่วยอัศวินย่าหลงทั้ง 100,000 นายกางปีกเนื้อและบินขึ้นมาจากบนภูเขา“เชี่ย ฉันนึกว่าพวกนั้นเป็นกิ้งก่ายักษ์ซะอีก ไม่คิดเลยว่าจะบินได้!”เมื่อฉินเฉาเห็นหน่วยอัศวินย่าหลงกลุ่มใหญ่บินอยู่บนท้องฟ้า เขาก็ร้องอุทานออกมา “หวังว่าพวกนั้นจะทำให้ฉันประหลาดใจขึ้นมาได้บ้าง”ในระหว่างที่พูดอยู่นั้นเอง หน่วยอัศวินย่าหลงก็บินสูงขึ้นไปบนอากาศจากนั้น ไออากาศสีแดงก็พลันก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือของพวกเขา“ใช้ปราณแห่งการต่อสู้เป็นเวทมนตร์งั้นเหรอ?”ฉินเฉาเข้าใจบางสิ่งขึ้นมา และร้องอุทานออกมาอีกครั้ง“ที่แท้หน่วยอัศวินย่าหลง ก็คือหน่วยอัศวินเวทมนตร์นี่เอง!”สิ้นเสียงของฉินเฉา บอลแสงสีแดงจำนวนมากก็พุ่งเข้าใส่นักรบคลั่งเผ่าจิ่วหลีและนักรบชุดเกราะรบมิธริลที่อยู่ด้านล่างทันที“ฝ่ามือวัชระ!”หลวงจีนที่อยู่ด้านล่างเคลื่อนไหวอย่างพร้อมเพรียงกันฝ่ามือสีทองขนาดมหึมาปรากฏออกม
