พาตัวออกไป“พลังของจักรพรรดิแห่งสัตว์……….แข็งแกร่งมากขนาดนั้นเลยเหรอ?”หลังจากที่ฟ็อกซ์ถูกพาตัวออกไปแล้ว ซูเฟยก็เลิกคิ้วสีดำขลับขึ้นแล้วเอ่ยถามด้วยความกังวล“ฉันอยากไปเจอหมอนั่นด้วยตัวเองจริงๆ”ฉินเฉากำหมัดแน่น “หลายวันมานี้มีแต่พวกเธอที่ได้เล่นสนุก ฉินเฉายังไม่ได้สนุกกับการต่อสู้เลย!”“ฮิๆ …………นั่นเป็นเพราะว่านายคือไม้ตายสุดท้ายของเทือกเขาทรายเหลืองยังไงล่ะ”อาเธน่าที่อยู่ใกล้ๆ หัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “ถึงแม้ว่ากองทัพซัคคิวบัสของโรซี่จะไม่สามารถนำสงครามสุดท้ายไปสู่ชัยชนะได้ แต่ว่านาย ฉินเฉา ตราบใดที่มีนายอยู่ด้วย อาเธน่าก็มั่นใจว่าจะชนะในทุกสงคราม”“ฉันไม่กล้าบอกว่าตัวเองเป็นแม่ทัพไร้พ่ายหรอก”ฉินเฉารีบโบกมือ “อย่ามองฉันสูงส่งขนาดนั้น”“ถึงนายจะไม่ใช่แม่ทัพไร้พ่าย แต่ว่านายจะแพ้ไม่ได้!”ซูเฟยกล่าวย˺าเตือนฉินเฉา“ศึกตัดสินในวันพรุ่งนี้ พวกเราจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด ในเมื่อนายตัดสินใจแล้ว งั้นนับตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป นายจะต้องคอยเฝ้าสังเกตการณ์จักรพรรดิแห่งสัตว์ ถ้าเขาเริ่มมีสัญญาณว่าจะก่อเรื่องขึ้นเมื่อไหร่ นายก็ปรากฏตัวไปจัดการหมอนั่นเลย”“อืม ทำงานแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน การวางแผนกลยุทธ์อะไรเทือกนั้น มันไม่เหมาะกับฉันจริงๆ”ฉินเฉาฉีกยิ้ม “ฉันชอบต่อสู้แบบไม่คิดอะไรมากกว่า”“อืม ผู้อาวุโสกุ่ยซุนก็ควรที่จะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้เหมือนกัน”ซูเฟยเริ่มระดมพลก่อนทำสงคราม “ในศึกตัดสินระหว่างเทือกเขาทรายเหลืองก
