ัน………พวกเราเป็นสามีภรรยากันนะ………”ฉินเฉากระแอมไอ แล้วหันไปมองซูเฟย ก่อนที่จะยิ้มเผล่ พูดขึ้นมา“หรือว่าบอสซูจะอิจฉา? ไม่ต้องห่วงนะ หลังจากที่ฉันจับกดซูจีเสร็จ ฉันจะไม่ลืมไปพ่นน˺าค้างน˺าฝนให้บอสซูแน่นอน”“ไปตายซะ!”ซูเฟยหน้าแดงก˹าทันที เธอโกรธจนอยากจะตีฉินเฉา แต่ก็ลดมือลงด้วยความไม่เต็มใจ“ทำไมนายถึงไม่เอาจริงเอาจังซะบ้าง! วันพรุ่งนี้จะมีศึกตัดสินอยู่แล้วแท้ๆ นอกจากไม่คิดที่จะวางแผน ยังมาลวนลามน้องสาวของฉันอีก! นายยังเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของเทือกเขาทรายเหลืองอยู่ใช่ไหม?”“เป็นสิ! เป็นแน่นอนอยู่แล้ว!”“งั้นทำไมถึงไม่ทำงาน!”“ก็เพราะว่าฉันคือผู้บัญชาการสูงสุดไง!”ฉินเฉาฉีกยิ้ม “ฉันมีหน้าที่บัญชาการพวกเธอ………..”“น้องสาวนายสิ! นายเชื่อไหมว่าฉันกับเหล่าพี่น้องสามารถนัดกันหยุดงานได้!”“หา! อย่านะ แบบนั้นฉันก็เป็นแม่ทัพหัวเดียวกระเทียมลีบน่ะสิ!”“ฮึ่ม รู้ก็ดีแล้ว!”ซูเฟยส่งสายตามองค้อนให้ฉินเฉา“แล้วแบบนี้นายยังไม่มารับใช้พวกเราพี่น้องอีกเหรอ? พวกเราต้องอยู่ทำงานกันทั้งคืน ปล่อยให้นายใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่คนเดียวไม่ได้หรอก!”มุมปากของซูเฟยเหยียดยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาฉินเฉาเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาแล้วเขาตั้งใจว่าหลังจากที่จัดการฟ็อกซ์เสร็จ เขาจะกลับไปจับกดซูจีต่อแต่ดูเหมือนว่า……….ซูเฟยจะไม่ปล่อยให้เขาไป…………“เธอ เธอจะทำอะไรน่ะ………”“สาวๆ พวกเธอหิวข้าวกันแล้วใช่ไหม?”“ใช่! ฉันหิวแล้ว!”“ใช่ๆ ฉันอยากกินอ